Ένας Έλληνας βασιλιάς της Ινδίας στη ναυμαχία του Ακτίου

Ακτιο, 31 πΧ. Εκπληκτοι ηταν ολοι, οσοι ηταν στη γεφυρα της γιγαντιας Δεκαεξηρους του Μαρκου Αντωνιου, οταν ειδαν ενα κοντοστουπη μεσηλικα με καραφλα, που φορουσε εξωτικα ρουχα και μιλουσε απταιστα Ελληνικα, να στεκεται διπλα στον υψηλοσωμο Μαρκο Αντωνιο: Δεν ηταν αλλος απο τον Βασιλια του Ελληνοινδικου κρατους των Σαγαλων, ( Sialkot, Punjub) ….Ζωιλο Β’ τον » Σωτηρα» (55-29πΧ) που ειχε σπευσει με τις μικρες του δυναμεις, να συνδραμει τον Ελληνοφωνο, αλλα εν πολλοις αγνωστο για αυτον Ρωμαιο ηγετη, στην τιτανια συγκρουση του κατα του Οκταβιανου.

Γράφει ο Ηλίας Αναγνωστάκης

Πραγματι, ο Μαρκος Αντωνιος, μετα το καζο της Παρθικης εκστρατειας (36 πΧ) οπου εχασε 15(!) περιπου λεγεωνες (80.000 ανδρες), στην συντριπτικη τους πλειοψηφια Ιταλους, ειχε ξεμεινει απο στρατευματα, και μαζευε οτι μπορουσε. Ρωμαικες φρουρες στην Ελλαδα, Ιταλους φυγαδες του Οκταβιανου, Παρθους αιχμαλωτους, καθως και Ελληνες επιστρατους, που κατατασσοταν στις Λεγεωνες » κλωτσηδον» και αφου υφισταντο εντατικη εκπαιδευση απο Ρωμαιους αξιωματικους, στελνοταν κατευθειαν στις ακτες της Αιτωλιας που «εβριθαν» απο στρατευματα του Αντωνιου.

Στα πλαισια λοιπον του καλεσματος του, αγνωστο πως, ο Ελληνας ηγεμονας, απογονος τεραστιου μεγεθους ηγετων, οπως οι Ευκρατιδης ο Μεγας, Δημητριος Α’ και Μενανδρος ο Μεγας, πηρε την αποφαση και ξεκινησε απο το μικρο του βασιλειο, που ηδη απειλουταν απο νομαδες Yueh- Chih στα ΒΔ, Ινδο- Σκυθες στα ΝΔ, και την ολοενα αυξανομενη Ινδικη πιεση, και ηρθε πιθανοτατα μεσω της Δημητριαδος ( Saketa, Veluhistan) δια θαλασσης(!) αφου οι Παρθοι ειχαν κοψει καθε διοδο προς τα Δυτικα μεσω του Ιρανικου υψιπεδου, και μεσω Αιγυπτου(!) εφθασε στην Δυση, στην Ελλαδα, για την οποια ειχε ακουσει τοσα αλλα ποτε δεν την ειχε δει: Η εκπληξη που προκαλεσε ηταν τεραστια, και ο Βιργιλιος στην «Αινειαδα» ( Βκ Viii 688) το αναφερει καθαρα: «Hinc ope barbarica variisque Antonius armis, Victor ab aurorae populis et litore Rubro, Aegyptum viresque Orientis et Ultima secum Bactra vehit» ( O Αντωνιος, με βαρβαρο πλουτο και περιεργα οπλα, κατακτητης των ανατολικων λαων και Ινδικων ακτων (sic) εφερε μαζι του την Αιγυπτο, την δυναμη της Ανατολης και την ακομα πιο μακρινη Βακτρια). Σε καθε περιπτωση, ο καραφλακος πενηνταρης συμμετειχε στην κοσμοιστορικη ναυμαχια του Ακτιου, και επεστρεψε παλι στο Βασιλειο του στο μακρινο Punjub.

Λιγοι ομως ειχαν παρει χαμπαρι, οτι αυτος ο ηγεμονας, και ειδικα οι διαδοχοι του Στρατων o Α’ (29-25) και Στρατων o Β’ (25πΧ-10μΧ) θα ηταν οι ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ Ελληνες ανεξαρτητοι ηγετες της Αρχαιοτητας, και οχι η μαχητικη Κλεοπατρα, που ειδε τα ονειρα της να καταποντιζονται στα νερα του Αμβρακικου…Λιγες δεκαετιες μετα, το 10 μΧ, ενω η κυριως Ελλαδα και η Ελληνιστικη Αιγυπτος ηταν παρελθον, οι Ελληνες της Ινδιας με επικεφαλης τον ηρωικο Στρατωνα Β’ επεφταν μαχομενοι κατα αμετρητων ορδων Yueh- Chih βαζοντας τελος σε μια αγνωστη, αλλα λαμπρη περιοδος της Ελληνικης Ιστοριας.

, , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.