Αρμαγεδδών: Το Βρετανικό ιππικό συντρίβει τους Οθωμανούς

Γράφει ο Μανώλης Χατζημανώλης

Mια από τις τελευταίες μεγάλες επιχειρήσεις Ιππικού στην ιστορία έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 1918 μεταξύ Οθωμανών και Βρετανών στη μάχη που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Μάχη της Μεγιδδώ, από τη Βιβλική ονομασία της ευρύτερης περιοχής.

Οι Οθωμανοί είχαν οργανωθεί κατά μήκος μιας σχετικά ασθενούς τοποθεσίας με το δυτικό άκρο της διάταξής τους στη θάλασσα, στο ύψος της σημερινής Χέρτσλια και το ανατολικό της άκρο στον Ιορδάνη ποταμό και, για δέκα περίπου χιλιόμετρα επί του ποταμού, σχεδόν μέχρι τη Νεκρά Θάλασσα.Τη γραμμή αυτή υπερασπίζονταν ονομαστικά τρεις Στρατιές, αλλά στην πράξη, λόγω απωλειών σε προηγούμενες επιχειρήσεις και λιποταξιών, τρία Σώματα Στρατού.

Το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα Αιγύπτου διέθετε μια ιδιόρρυθμη επιχειρησιακή δομή, μιας κι αυτό αποτελείτο από δύο απλά ΣΣ (XX και ΧΧΙ) καθώς κι ένα ΣΣ Ιππικού, το «Έφιππο Σώμα Ερήμου» αποτελούμενο από πέντε μεραρχίες ιππικού, που ήταν και η μεγαλύτερη συγκέντρωση ιππικού κατά τον Α΄ΠΠ.

Οι Βρετανοί, έχοντας το πλεονέκτημα της αεροπορικής κυριαρχίας και άρα της περιορισμένης εχθρικής αεροπορικής αναγνώρισης, οργάνωσαν ένα σχέδιο παραπλάνησης των Οθωμανών σε σχέση με τη διάταξή τους. Απέσπασαν ένα συγκρότημα ιππικού και πεζικού δυνάμεως περίπου μεραρχίας, το «Συγκρότημα Τσέυτορ», στο δεξιό άκρο τους, περίπου μπροστά από την Ιεριχώ, και με πλασματικές συγκεντρώσεις ιππικού (από ομοιώματα αλόγων φτιαγμένα από σωλήνες και κουβέρτες) και πεζικού (μονάδες που βάδιζαν με το φως του ηλίου προς τα βορειοανατολικά και το βράδυ αποσύρονταν μέσα σε φορτηγά πάλι προς τα νοτιοδυτικά, για να επαναλάβουν την ίδια κίνηση την επομένη) δημιούργησαν στον αντίπαλο την πεποίθηση ότι στον τομέα αυτό επίκειται η επίθεση. Εκτός της δυνατότητας παρατήρησης των Τούρκων, το σύνολο του ιππικού (τέσσερις μεραρχίες) συγκεντρώθηκε στο δυτικό άκρο του δυτικού τομέα, πίσω από το XXΙ ΣΣ που κατείχε τον τομέα αυτό. Σε μία ενέργεια που προοιώνιζε την τακτική του γερμανικών ΤΘ του Β΄ΠΠ, το πρωί της 19ης Σεπτεμβρίου το ΧΧΙ ΣΣ διενήργησε οργανωμένη επίθεση με ισχυρότατη συγκέντρωση πυροβολικού. Μέχρι το μεσημέρι είχε διανοιχθεί ένα σημαντικό ρήγμα στο αντίπαλο ΧΧΙΙ τουρκικό ΣΣ, το οποίο εκμεταλλεύτηκε το Έφιππο Σώμα για να διέλθει και να περάσει πίσω από την αντίπαλη διάταξη, προχωρώντας σε βάθος και προς την κατεύθυνση της Θάλασσας της Γαλιλαίας. Ο κλονισμός που επέφερε η ισχυρή παρουσία ιππικού στα μετόπισθεν της εχθρικής διάταξης κατέστησε δυνατή τη διάρρηξή της και σε άλλα σημεία, τόσο από το κεντρικά τοποθετημένο ΧΧ ΣΣ, όσο και από το Συγκρότημα Τσέυτορ στην κοιλάδα του Ιορδάνη, το οποίο κατέλαβε πολλά περάσματα του ποταμού και τελικώς το Αμμάν.

Η επίθεση αυτή, και ιδίως η βαθιά εισχώρηση του Ιππικού, οδήγησε τις οθωμανικές δυνάμεις στο θέατρο επιχειρήσεων σε πλήρη διάλυση και, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, στην αιχμαλωσία. Το γεγονός ότι η Ανατολία έμενε έτσι κατ΄ουσίαν αφύλακτη και ευάλωτη από το Νότο, μαζί με την πλήρη εξάντληση του οθωμανικού στρατού, εξανάγκασαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε συνθηκολόγηση με την υπογραφή της Ανακωχής του Μούδρου, τον Οκτώβριο του 1918, τερματίζοντας έτσι τη συμμετοχή των Τούρκων στον Α΄ΠΠ.

Βασισμένο σε απόσπασμα από το άρθρο Μικρασιατική Εκστρατεία: Βαθύτερα αίτια της στρατιωτικής μας ήττας, Μέρος 4ο – Β’:

, , , , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.