Βυζαντινή οπλομαχία: Η μονομαχία του Μανουήλ Ξηρού με Σελτζουκο τοξότη

Του Γεώργιου Ε. Γεωργά, προπονητή Ξιφασκίας,εκπαιδευτή Ενοπλου Παμμάχου, Σπαθασκίας, Οπλομαχιας

1177 μΧ , κάπου στη περιοχή της Λάμπης μετά την μάχη του Μυριοκεφαλου.
Μετά την ήττα των Ρωμαίων από του Τούρκους στο Μυριοκεφαλο, ο αυτοκράτορας Μανουήλ δεν έμεινε άπραγος αλλά εξαπέλυσε αντεπίθεση με επιχειρήσεις μικρής κλίμακος και άρχισε να οχυρώνει την Μικρά Ασία. Σε μια από αυτές τις επιχειρήσεις ένα εκστρατευτικό σώμα υπό την ηγεσία του Ανδρόνικου Άγγελου κινήθηκε στην Λάμπη σε μια περιοχή που ονομάζεται Γραος Γάλα όπου βρίσκονταν ένα οχυρό με το όνομα Χαραξ. Ο Ανδρόνικος όμως ήταν ανίκανος και τράπηκε σε φυγή μια νύχτα μετά το άκουσμα ιαχων από μερικούς Σελτζούκους που είχαν πλησιάσει το οχυρό. Η ατιμωτική φυγή του Ανδρόνικου προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα αλλά παρόλα αυτά δεν έκανε πράξη τις απειλές του για την διαπόμπευση του Ανδρόνικου. Σε αυτή την επιχείρηση κανείς Ρωμαίος στρατιώτης δεν έκανε κάποιο άξια προσοχής πράξη, εκτός από έναν.


Οι Ρωμαίοι είχαν εγκλωβιστεί σε μια περιοχή όπου ένας μόνο Τούρκος τοξότης επέφερε μεγάλες απώλειες στους Ρωμαίους.


Γράφει ο Χωνιάτης: “… πολλούς των παριοντων Ρωμαίων ανηρει θανάσιμα πάντα και κατάγοντα Ες αδου βελεμνα πέμπων. ”

Η τέχνη της τοξοβολίας του ανώνυμου Τούρκου τοξότη ήταν τόσο ισχυρή που ούτε οι ασπίδες, ούτε οι θώρακες προστάτευαν τους Ρωμαίους.
Πολλοί Ρωμαίοι προσπάθησαν να τον πλησιάσουν και να τον σκοτώσουν με τα τόξα τους ή με τα ριπταρια τους , όμως αυτός τα απέφευγε όλα και χλεύαζε τους Ρωμαίους χορεύοντας περιπαικτικά την στιγμή που αυτοί έβαλαν εναντίον του.

Τότε ένας Ρωμαίος που ονομάζονταν Μανουήλ Ξηρός αποφάσισε να τα βάλει μαζί του. Αφού αφιππευσε κατευθύνθηκε εναντίων του προβάλλοντας μπροστά του την μεγάλη ασπίδα του. Ο Τούρκος τοξότης εξαπέλυσε πολλά βέλη εναντίον του Μανουήλ όμως όλα καρφωνονταν στην ασπίδα του. Ο Μανουήλ τα τελευταία μέτρα έτρεξε και έπληξε με το ξίφος του το κεφάλι του Τούρκου. Ο Τούρκος τραυματισμένος παρακάλεσε τον ξιφομάχο να του χαρίσει την ζωή , όμως ο Μανουήλ έχοντας στο νου του τον θάνατο τόσων συναδέλφων του αλλά και τους χλευασμούς που έκανε ο Τούρκος τον σκότωσε.

Σύμφωνα με την μελέτη των J.C. Cheynet και B. Caseau ο Μανουήλ ήταν αξιωματικός του Ρωμαϊκού στρατού.

Η μονομαχία αυτή μεταξύ πεζού και τοξότη παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Και οι δύο αντίπαλοι ήταν καλά εκπαιδευμένοι στα όπλα τους. Ο ένας στη τέχνη της τοξοβολίας και ο άλλος στην ξιφομαχία. Παρόλο που και άλλοι στρατιώτες προσπάθησαν να εξουδετερώσουν τον τοξότη δεν μπόρεσαν αφού τους εξολόθρευσε χτυπώντας στα ανοίγματα της πανοπλίας τους. Σημαντικό είναι ότι ο τοξότης άλλαζε θέση την χρονική στιγμή που οι Ρωμαίοι τοξότες και ακοντιστές έβαλαν προς αυτόν, άρα είχε εκπληκτική δεξιότητα στις υπεκφυγές. Από την άλλη πλευρά ο Μανουήλ κατάφερε να τον πλησιάσει χρησιμοποιώντας στο έπακρο την ασπίδα του αφού όλα τα βέλη του τοξότη καρφώθηκαν στην ασπίδα. Εντύπωση κάνει γιατί ο τοξότης ενώ είδε ότι ο Μανουήλ έφτασε κοντά του δεν τράβηξε άλλο όπλο για να τον αντιμετωπίσει.

SCHOLAE PALATINAE

, , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.