Ελληνοαλβανικό Μέτωπο: Η αλήθεια πίσω από κάθε πόλεμο

     Έχει επισημανθεί πολλές φορές ότι η πολεμική σύρραξη μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας καθόρισε το νικητή της δεύτερης παγκόσμιας ύφεσης. Η επικράτηση του Ελληνικού στρατού στα Αλβανικά εδάφη αποτέλεσε την πρώτη στρατιωτική νίκη των Συμμάχων έναντι των Δυνάμεων του Άξονα. Αυτή είναι η συνηθισμένη έκδοση που διαβάζουμε και ακούμε, τόσο οι Έλληνες όσο και οι ξένοι. Δεν αποδοκιμάζω τον ηρωισμό του Ελληνικού λαού, καθώς πάντοτε θα αποτελούνε σημαντικό πρότυπο για κάθε άντρα, γυναίκα και παιδί. Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο «Ελληνοιταλικός Πόλεμος», του Μάριο Τσέρβι:

«Ούτε το ορεινό του εδάφους, ούτε η έλλειψη δρόμων, ούτε και οι σκληρές καιρικές συνθήκες του Αλβανικού χειμώνα, ανέκοψαν την ορμή και την μαχητικότητα των φαντάρων που προχωρούσαν πολεμώντας σπιθαμή προς σπιθαμή στο εσωτερικό της Αλβανίας. Χωρίς την επέμβαση των Γερμανών, οι Έλληνες στρατιώτες θα φέρνανε εις πέρας την αποστολή τους. Θα ρίχνανε τους επιδρομείς στη θάλασσα…».

     Είναι σημαντικό, λοιπόν, να διερευνήσουμε την ψυχική κατάσταση και των δύο παρατάξεων. Τα δύο αντικρουόμενα στρατόπεδα έδειξαν απαράμιλλο θάρρος και αφοσίωση προς την πατρίδα τους. Παρ’ όλα αυτά, οι Έλληνες, αλλά και οι Ιταλοί στρατιώτες στερήθηκαν, υπέφεραν και κινδύνευσαν. Η αποτυχία των Ιταλών να διασπάσουν τις Ελληνικές γραμμές, τσάκισε το ηθικό τους. Οι εφεδρείες που κατέφθαναν στο μέτωπο, ενημερωμένες για τις αποτυχίες των τμημάτων τους, μαχόντουσαν με χαμηλό φρόνημα.

     Εν τω μεταξύ, ο Μουσολίνι προσπαθούσε με κάθε τρόπο να εμψυχώσει τα στρατεύματά του, χωρίς βέβαια να ξεχάσει τη χρήση της προπαγάνδας. Όμως, η αλήθεια για το ψυχικό φρόνημα των Ιταλών διαφυλάσσεται, μέχρι και σήμερα στα γράμματά τους. Όσα βέβαια, δεν διαστρεβλώθηκαν από τα προπαγανδιστικά κινήματα, περιγράφουν την δυσχερή θέση των Ιταλών φαντάρων. Μέσα από πολλά ημερολόγια είναι δυνατόν να κατανοήσουμε ότι το Ιταλικό έθνος δεν έτρεφε μίσος προς την Ελλάδα. Οι κυβερνήσεις ή στην περίπτωση της Ιταλίας φασιστικά καθεστώτα προάγουν πολεμικές συγκρούσεις.

     Μέσα από καταγραφές ενός Ιταλού αξιωματικού, του Τζανσέρικο Φοντάνα, μας δίνεται η ευκαιρία να αντιληφθούμε την επίδραση της πολιτικής πεποιθήσεως στο μέτωπο. Όσον αφορά τον Τζανσέρικο Φοντάνα, η πίστη του προς το φασιστικό καθεστώς δεν του επέτρεψε να διακρίνει έγκαιρα την παράνοια που αποτελούσαν οι διαταγές τόσο του Μουσολίνι, όσο και του επιτελείου. Μάχιμος αξιωματικός, υπηρέτησε με τιμή και έκανε το καθήκον του, μέχρι την πτώση του στο πεδίο της μάχης. Βέβαια, η αγάπη αυτή προς την πατρίδα του, τον έθεσε ευάλωτο σε κάθε παρανοϊκό πρόσταγμα του φασιστικού καθεστώτος. Τίμησε τα όπλα και την στολή του πεσόμενος.

Παρά των αντίξοων συνθηκών ο Ιταλικός στρατός πολέμησε με σθένος, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων. Η οπισθωχώρηση του Ιταλικού στρατού έμελλε να διακατέχεται από τραγωδία, πόνο και λύπη. Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο «Ελληνοιταλικός Πόλεμος», του Μάριο Τσέρβι:

«Άλλα ενενήντα μουλάρια κείτονταν ψόφια απ’ την εξαντλητική κούραση σε ακανόνιστες αποστάσεις…Ο ταγματάρχης σερνόταν με αρχές κρυοπαγημάτων στα πόδια. Στο σοβαρό κι ωχρό πρόσωπό το, διαβάζει κανείς τις κακουχίες που τράβηξε εκτεθειμένος μέρα και νύχτα στο χιόνι. Έβηχε συνεχώς κι ενώ απ’ τη μία σου προκαλούσε λύπηση η θέα του ολότελα εξαντλημένου κορμιού του, απ’ την άλλη σου προκαλούσε θαυμασμό η γαλήνια έκφραση του προσώπου του».

     Αρκεί μόνο μία ουδέτερη εικόνα, για να δούμε πως οι Ιταλοί και οι Έλληνες δε διέφεραν και τόσο πολύ. Και οι δύο λαοί μάχονταν για την πατρίδα τους, πεπεισμένοι πως έπρατταν το σωστό. Οι Ιταλοί ηττήθηκαν από τους Έλληνες, μία νίκη που οι πρόγονοί μας κατέκτησαν με αίμα και αυτοθυσία. Νικήσαμε έναν άξιο αντίπαλο, δεν πρέπει ποτέ να το ξεχάσουμε αυτό.

*ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ Author Foe

Πληροφορίες για το συγκεκριμένο άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο «Ελληνοιταλικός Πόλεμος» του Μάριο Τσέρβι.

, , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.