Η γυναίκα στην ετρουσκική ταφική τέχνη μέσα από μια σαρκοφάγο

από τη σελίδα Ετρούσκοι, Τυρρηνοί ή Ρασίννες – Φίλοι Αρχαίας Ιστορίας,

Η πολύχρωμη σαρκοφάγος της φωτογραφίας ανήκει στην Seianti Hanunia Tlesnasa και είναι σε φυσικό μέγεθος μιας. Η ένοικος του τάφου ήταν ευγενούς καταγωγής και η σαρκοφάγος βρέθηκε στο Poggio Cantarello της Τοσκάνης και χρονολογείται μεταξύ 250–140 π.Χ. (ελληνιστική εποχή). Από το 1887 αποτελεί μέρος της συλλογής του Βρετανικού Μουσείου.

Η σαρκοφάγος από τερακότα είναι ένα πραγματικό αριστούργημα της ετρουσκικής πλαστικής τέχνης. Το όνομα της νεκρής γυναίκας είναι γραμμένο στα ετρουσκικά κατά μήκος της βάσης του τάφου. Πρέπει να ανήκε σε μια από τις πλουσιότερες οικογένειες του Chiusi, καθώς η Seianti είναι ντυμένη πολυτελώς για την περίσταση, φορώντας ένα περίτεχνο χιτώνα και κάλυμμα, το οποίο πέφτει λοξά στο σώμα της. Είναι στολισμένη με τιάρα, σκουλαρίκια, βραχιόλια και ένα κολιέ.

Η Seianti έχει απεικονιστεί ως μια κυρία ώριμης ηλικίας, η οποία κάνει κίνηση με το δεξί χέρι για να ανοίξει το πέπλο της, αποκαλύπτοντας ρεαλιστικά μέρη του σώματός της κατά την κίνηση. Στηρίζεται με το αριστερό χέρι σε ένα μαξιλάρι και ταυτόχρονα κρατά έναν καθρέφτη με το οποίο κοιτάει τον εαυτό της από απόσταση.

Η γυναίκα στην Ετρουρία είχε ίδια δικαιώματα και ελευθερίες με τους άνδρες. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές σαρκοφάγους και ζωγραφικούς πίνακες που βρέθηκαν στο εσωτερικό τάφων, οι γυναίκες κάθονται ως ισότιμες δίπλα στους άνδρες τους απολαμβάνοντας τα συμπόσια, κάτι που ξεχωρίζει τις ετρουσκικές κοινωνίες από τις άλλες ιταλικές και τις ελληνικές. Έτσι βλέπουμε τη γυναίκα να έχει σημαντική θέση στην ταφική (και όχι μόνο) τυρρηνική τέχνη.

Σαρκοφάγος των Συζύγων, δεύτερο μισό 6ου αιώνος π.Χ., Εθνικό Ετρουσκικό Μουσείο της Βίλλα Τζούλια στη Ρώμη
Τεφροδόχος του φιλιού, Αρχαιολογικό Μουσείο της Περούτζια
Στην ζωφόρο σκηνή του γάμου τους

Με πληροφορίες από Βρετανικό Μουσείο και wikipedia

, , , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.