Η Ελλάδα παραχώρησε 17,66% της ΑΟΖ που θα της έδινε η μέση γραμμή! – Αναλυτικά στοιχεία και χάρτες

του Σταύρου Λυγερού,

Ως είθισται, όταν μία κυβέρνηση υπογράφει μία συμφωνία με ένα άλλο κράτος, συνοδεύει την υπογραφή της με ρητορική για το πόσο αυτή η συμφωνία εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα. Σύσσωμος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της και τα Μίντια που την υποστηρίζουν, καλλιεργούν την εικόνα της διπλωματικής επιτυχίας, προβάλλοντας την υπαρκτή θετική πτυχή της συμφωνίας, αλλά αποσιωπώντας-συσκοτίζοντας τις αρνητικές. Ο κανόνας ίσχυσε απολύτως και στην περίπτωση της πρόσφατης συμφωνίας του Καΐρου για την μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ.

Υπεπροβλήθηκε το γεγονός ότι με τη συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου διεμβολίζεται το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης (Νοέμβριος 2019). Όπως είναι γνωστό, το εν λόγω μνημόνιο-σύμφωνο οριοθέτησε την υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης σε μία θαλάσσια ζώνη, η οποία εκτείνεται από βορειοανατολικά προς νοτιοδυτικά, μηδενίζοντας την επήρεια σε ΑΟΖ των νησιών Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη.

Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να υπογραμμισθεί ότι η συμφωνία του Καΐρου δεν ακυρώνει το επίμαχο μνημόνιο. Αν και οι όροι της συμφωνίας είναι απολύτως εντός του διεθνούς δικαίου, ενώ του μνημονίου είναι απολύτως εκτός, ακύρωση δεν συντελείται. Δημιουργείται διεθνής διαφορά. Με άλλα λόγια, ενώ μέχρι προσφάτως υπήρχε μόνο το μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης (η Ελλάδα δεν είχε καταθέσει ούτε συντεταγμένες για το ποια σημεία θεωρεί εξωτερικά όρια της ΑΟΖ της), τώρα υπάρχει και η συμφωνία του Καΐρου.

Το γεγονός ότι πλέον έχει δημιουργηθεί διεθνής διαφορά δεν σημαίνει ότι αυτομάτως παραπέμπεται σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, όπως η Χάγη. Κακώς καλλιεργήθηκε η εντύπωση ότι με τη συμφωνία αποτρέπουμε τις τουρκικές έρευνες και…

Δείτε το άρθρο του Σ. Λυγερού και τους χάρτες στο slpress.gr με ένα κλικ ΕΔΩ

, , , ,

1 thought on “Η Ελλάδα παραχώρησε 17,66% της ΑΟΖ που θα της έδινε η μέση γραμμή! – Αναλυτικά στοιχεία και χάρτες

  1. Πάντα έτσι γίνεται στις διαπραγματεύσεις όλων των θεμάτων.Η αναβλητικότητα,το μηδέν,η απραξία δηλαδή,είναι ιστορικά διαπιστωμένο ότι οδηγούν όχι στην απώλεια κυριαρχίας με βάση συμφωνίες,αλλά στην απώλεια κυριαρχίας ντε φάκτο.Από την άλλη,μήπως γνωρίζουμε γιατί η Ιταλία κατά κύριο λόγο και η Αίγυπτος κατά δεύτερο καθυστερούσαν την υπογραφή συμφωνίας γιά πάνω από 15 έτη;Ήταν καλύτερο δηλαδή να συνεχίζουμε να μην κάνουμε συμφωνία,οχυρωνόμενοι πίσω από τις εντυπωσιακές μας απαιτήσεις,όπως αναλυτικά εξηγεί ο κύριος Λυγερός;Μήπως το χαλαρών ρυθμών κράτος των Αθηνών με τις γνωστές παρακμιακές απόψεις γι’αυτά τα νοτιοανατολικά νησιωτικά συμπλέγματα(“η Κύπρος κείται μακράν”, οι S300 εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη κι όχι στη Ρόδο,”το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο”)ήταν σε θέση να στηρίξει όλες αυτές τις ακραίες θέσεις του κυρίου Λυγερού;Και πολλά πέτυχαν οι διπλωμάτες μας,αν κανείς αναλογιστεί και τις θέσεις του κου Κοτζιά πάνω στο θέμα ότι δηλαδή η γραμμή του Καστελόριζου δεν μπορεί να ελέγχει όλα τα νότια μικρασιατικά παράλια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.