Η ερμηνεία της Αποκάλυψης από τον μοναχό Κύριλλο Λαυριώτη

Ο μοναχός Κύριλλος Λαυριώτης από την Πάτρα γεννήθηκε το 1741 (ή 1744) και απεβίωσε το 1828. Είχε καταγωγή από την Πάτρα και ήταν μοναχός στο Άγιον Όρος. Ήταν πολυγραφότατος και αρκετά έργα του σώζονται στη βιβλιοθήκη της μονής της Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων.

Ανήκε σε ένα ρεύμα ελληνικής σκέψης των χρόνων της Οθωμανοκρατίας σύμφωνα με το οποίο η ανθρωπότητα διέτρεχε την τελευταία φάση της ιστορίας της οδεύοντας προς τη Συντέλεια – γεγονός που θα σηματοδοτούσε το τέλος της «αιχμαλωσίας» του Γένους και την απαρχή της αιώνιας βασιλείας του εν Χριστώ. Υπό το πνεύμα αυτό έγραψε ένα ογκώδες υπόμνημα στην Αποκάλυψη του Ιωάννη από το 1792 μέχρι το 1826 για να υποστηρίξει, εν πολλοίς, ότι η εκκλησία και το βασίλειο της Ιβηρίας, δηλαδή της σημερινής Γεωργίας, δικαιούνται τον εσχατολογικό ρόλο του ιδρυτή και ηγεμόνα της χιλιετούς βασιλείας του Θεού που έμελλε να ιδρυθεί μετά την ήττα του Αντίχριστου / Σουλτάνου.

Σύμφωνα με τον Α. Αργυρίου, η περίπτωσή του Κύριλλου Λαυριώτη είναι ξένη προς την ελληνική παράδοση ερμηνείας της Αποκάλυψης : από τον 17ο -19ο αι. δεν υπάρχει άλλος ερμηνευτής που να αποδίδει εσχατολογικό ρόλο στην εκκλησία ή το βασίλειο της Ιβηρίας και να θεωρεί την καταγωγή του Βασιλιά-Λυτρωτή, γεωργιανή.

Η ερμηνεία αυτή της Αποκάλυψης από τον μοναχό Κύριλλο Λαυριώτη έπαιξε τον ρόλο της (παράλληλα με την διάδοση και άλλων προφητειών, θρύλων και δοξασιών) στην ιδεολογική προπαρασκευή των ανθρώπων της παραδοσιακής κοινωνίας για την Επανάσταση του 1821.

, , , , , , , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.