Η μάχη του Κηφισού: Οι Καταλανοί κατακτούν την Αθήνα

Γράφει ο Ηλίας Αναγνωστάκης

Η τρομερη συγκρουση μεταξυ 5.500 Καταλανων και 1.200 Τουρκων (Τουρκομανων και Εκχριστιανισμενων Τουρκοπουλων) εναντιον 700 (Γαλλων κατα βασιν) Ιπποτων του Δουκατου των Αθηνων, 1.000 Δυτικων μισθοφορων πεζων και πανω απο 10.000 Ελληνων πεζων ελαβε χωρα στις 15 Μαρτιου 1311 στον Κηφισο ποταμο, στα συνορα Αττικης-Βοιωτιας.

Αποφασισμενος να τελειωνει οριστικα με τους εμπρηστικους Καταλανους, οι οποιοι ειχαν κανειλιμπα την Θρακη, αποψιλωσει την Μακεδονια, λεηλατησει φρικτα το Αγιο Ορος και απομηζυσει την Θεσσαλια “σαν ακριδες”. Ο Δουκας των Αθηνων κυρηξε πανστρατια, κινητοποιησε ολους τους διαθεσιμους ιπποτες απο την Αττικη, τις Κυκλαδες, την Βοιωτια και την Ευβοια, ενω στρατολογησε “κλωτσηδον” πανω απο 10.000 Ελληνες πεζους (χωρικους κατα βασιν, απο την Αττικη, την Μεγαριδα, τα σημερινα Δερβενοχωρια και την Βοιωτια.

Οι δυο στρατοι συναντηθηκαν γυρω στις 08:00 στις ελωδεις και γεματες λασπη (ειχε βρεξει την προηγουμενη νυχτα) οχθες του Κηφισου, και χωρις πολλα-πολλα, οι Γαλλοι επιτεθηκαν αμεσως, διαλυοντας τις πρωτες γραμμες των Καταλανων. ΟΙ 1.200 Τουρκοι, υπο καποιον Χαληλ, ηταν σε παρακειμενο λοφο, και δεν επιτιθοταν γιατι περιμεναν την εκβαση της μαχης, φοβουμενοι και τους δυο στρατους.. Οσο περνουσε η ωρα, τα πραγματα εξελισσοταν ασχημα για τους γαλλους. αφου πολλα απο τα αλογα κολλησαν στη λασπη, ενω ομαδες 3-4 Καταλανων κυκλωναν τους αφιππευεμενους και κουρασμενους κατω αο το βαρος της πανοπλιας Γαλλους ιπποτες και τους εξοντωναν με τα βαρια ολομεταλλικα τους ακοντια, πολεμικες σφυρες και φυσικα, στιλετα. Το σχεδον αδιαφορο Ελληνικο πεζικο, κρατησε για λιγο τις θεσεις του αλλα μετα απο σφοδροτατη συγκρουση αρχισε να υποχωτει, αφηνοντας εκατονταδες νεκρους, ακολοθουμεν απο τους μισθοφορους Δυτικους στρατιωτες που εφεγαν τρεχοντας.

Βλεποντας την εκβαση τηςς μαχης, , οι Τουρκομανοι του Χαληλ συμμετειχαν “απηνως” στην καταδιωξη, ακολουθουμςενοι απο τους αιμοβορους Καταλανους. Σε λιγο, ολη η κοιλαδα ηταν γεματη πτωματα. Απο τους 700 Γαλλους ιπποτες σωθηκαν μολις 12(!), ενω το πτωμα του Δουκα των Αθηνων βρεθηκε κατακρεουργημενο, με το κρανιο σμπαραλιασμενο απο τα απανωτα χτυπηματα ενω το αλογο του ειχε πανω απι 50 βελη πανω του. Οι απωλειες του πεζικου (Ελληνικου και Δυτικου) ξεπερασαν τις 4.000, ενω των Καταλανων μολις 220. Σε καθε περιπτωση, ηταν μια πολυ βαρβαρη και αιματηρη συγκρουση, μέσα στη λασπη, στο σιδερο και στις μαζικες τοξοβολιες, προαγγελος των Γαλλικων πανολεθριων του ιδιου αιωνα (14ου) στο Crecy, Poitiers, και Anzikourt (1415). Σιγουρα η Γαλλικη Ιπποσυνη, κορυφη της Ευρωπης το 1311, δεν κατάλαβε οτι η μοιρα της ειχε προγραφει στα λασπονερα ενος ποταμου της μακρινης Βοιωτιας…..

, , , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.