Ιούλιος Ασκληπιόδοτος: Ο Ηπειρώτης πολέμαρχος της Ρώμης

Γράφει ο Ηλίας Αναγνωστάκης

Ενας απο τους πολλους Ελληνες που υπηρετησαν στις Ρωμαικες Λεγεωνες, και μαλιστα σε υψηλοτατα αξιωματα, ειναι ο επικεφαλης της Πραιτωριανης Φρουρας, Επαρχος του Πραιτωριου (Praetoria Praefecti) Ιουλιος Ασκληπιοδοτος. Γεννημενος στην Ηπειρο το 251, καταταχτηκε στις Λεγεωνες καποια στιγμη την εποχη του Αυρηλιανου (270-75) πιθανοτατα την εποχη που ο Αυτοκρατορας βρισκοταν στα Βαλκανια (271/2) και ζητουσε συνεχως νεοσυλλεκτους για τις Λεγεωνες, αφου ετοιμαζοταν για εκστρατεια εναντιον της Παλμυρας, στη Συρια.

Η εξελιξη του υπηρξε ραγδαια, και οπως λεει και η Historia Augusta: «Πολεμησε παντου». Στο Ιρακ με τον Αυτοκρατορα Καρο και την θρυλικη εκπορθηση της Κτησιφωντος για 4η(!) φορα, το 282, εναντιον των Αλαμμανων και Βουργουνδων στον Ρηνο το 288, των Γοτθων και Ταιφαλων στον Κατω Δουναβη το 290, και των ατιθασων Βλεμμυων και Αξουμιτων στον 3ο καταρρακτη του Νειλου, στα συνορα του Σουδαν, το 292. Καπου το 285 μεταπηδησε απο τις Λεγεωνες στην Πραιτωριανη Φρουρα και εκει η εξελιξη του εφτασε στο αποκορυφωμα της: Το 293 ηταν επικεφαλης πια, και λιγο αργοτερα, το 296, του δοθηκε η μεγαλη ευκαιρια συμμετεχοντας με 20.000 ανδρες στο πλευρο του «Καισαρα» της Δυσεως, Κωνσταντιου του Χλωρου ( πατερα του Μεγαλου Κωνσταντινου) για την καταπνιξη της εξεγερσης στη Βρετανια του στασιαστη στρατηγου Allectus, που ηδη απο το 286 ηταν αποσπασμενη απο την Αυτοκρατορια.

Πραγματι, ενα βραδυ τελους Σεπτεμβριου του 296, κατω απο εξαιρετικα δυσμενεις συνθηκες, τρεις μεγαλοι Ρωμαικοι στολοι εφυγαν ταυτογχρονα απο Γαλατικους και Γερμανικους λιμενες ( Κωνσταντιος απο Vononia (Βουλωνη) με 100 σκαφη και 15.000 ανδρες- Ασκληπιοδοτος με 130 σκαφη και 20.000 ανδρες απο την Grannona, κοντα στο Σηκουανα, και 120 σκαφη, κυριως μεταγωγικα υπο αγνωστο αξιωματικο απο το στομιο του Ρηνου με 25.000 ανδρες). Ο Κωνσταντιος επιζητουσε τον κακο καιρο, για να μην γινει αντιληπτος απο τους στασιαστες λογω της συνηθισμενης Βρετανικης ομιχλης. Ο Allectus ομως τους περιμενε με τις Ρωμαικες ναυτικες μοιρες της Βρετανιας (110 σκαφη- Classis Britannica) και 30.000 ανδρες ( οι 3 Βρετανικες Λεγεωνες και γυρω στις 10.000 Φραγκοι μισθοφοροι). Τα πραγματα εξελιχτηκαν καπως ανωμαλα, αλλα οχι αρνητικα τελικα: Ο Ασκληπιοδοτος καταφερε να μην γινει αντιληπτος και πλεοντας «ταχεως» να αποβιβασει τους 20.000 ανδρες του στο Chichester, κοντα στο Southampton. Τα μεταγωγικα, εχασαν τον δρομο τους και αποβιβαστηκαν πιο βορεια, ενω ο Κωνσταντιος, δεν τα βρηκε στο Kent που ηταν προκαθορισμενο να βρεθουνε και εξω φρενων, επεστρεψε στη Γαλατια. Ο Ασκληπιοδοτος ομως απτοητος, βαδιζε ολοταχως για το κεντρο των στασιαστων, το Λονδινο (Londinium).

Ο Allectus, που περιμενε πρωτα τον Κωνσταντιο στο Kent, αιφνιδιαστηκε απο την θυελλωδη προελαση του Ελληνα Επαρχου και επεστρεψε οσο γρηγοροτερα γινοταν πισω στη βαση του. Οι δυο στρατοι συναντηθηκαν 15 χλμ ΝΔ του Λονδινου, σε μια τρομερη μαχη, οπου ο Allectus σκοτωθηκε με τους περισσοτερους ανδρες του. Τα υπολλειματα του στρατου του (κυριως Φραγκοι) υποχωρησαν μεσα στο Λονδινο οπου αρχισαν να το λεηλατουν. Συντομα ομως εισχωρησαν στα προαστεια τα στρατευματα του Ασκληπιοδοτου, μαζι με τους 25.000 ανδρες των μεταγωγικων, που ειχαν βρει τον δρομο τους μεσα στην ομιχλη, αγνοωντας που ηταν ο Κωνσταντιος, ο οποιος τους εψαχνε στη…Μαγχη. Στις σφοδρες οδομαχιες που εγιναν μεσα στο Λονδινο οι Φραγκοι κατακρεουργηθηκαν, ενω οι κατοικοι ξεσπουσαν σε ζητωκραυγες. Ο Κωνσταντιος αποβιβαστηκε και αυτος τελικα στο Dover, εκκαθαριζοντας καθε εστια αντιστασης.

Η επανακτηση της Βρετανιας για την Αυτοκρατορια ηταν μια λαμπρη επιτυχια, και δικαια ο Κωνσταντιος ο Χλωρος πηρε τον τιτλο του «Redditor Lucis Aeternae» (Αναμορφωτης του Αιωνιου Φωτος), ο δε εκπληκτικος Ασκληπιοδοτος, εκτος οτι τιμηθηκε πολυ απο τη Ρωμη, περασε και στην Βρετανικη(!) παραδοση σαν «Δουκας της Κορνουαλλης» στο εργο «Historia Regum Britanniae» (1136) του Geoffrey of Monmourth. Ηταν μια μεγαλη «δικη μας» μορφη.

, , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.