Ιστορία Της Κύπρου: 1191 – 1878 Μ.Χ. (Φραγκοκρατία-Ενετοκρατία-Οθωμανική Περίοδος)

1191 – 1489 μ.Χ. : Φραγκοκρατία

Το 1191, στο πλαίσιο της τρίτης σταυροφορίας προς τους Αγίους Τόπους, πέρασε από την Κύπρο ο βασιλιάς της Αγγλίας Ριχάρδος (το χαρακτηρισμό «Λεοντόκαρδος» τον κέρδισε λίγο αργότερα στους Αγίους Τόπους όπου, ωστόσο, απέτυχε). Αφού δεν κατόρθωσε να συνεννοηθεί με τον Ισαάκιο, ο Ριχάρδος τον πολέμησε, τον νίκησε, τον κυνήγησε και τελικά τον συνέλαβε και αιχμάλωτο. Έτσι η Κύπρος περιήλθε στην κατοχή του Άγγλου βασιλιά.

Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος δεν επιθυμούσε να διατηρήσει μόνιμα υπό τη δική του εξουσία την Κύπρο. Αφού το νησί λεηλατήθηκε και «απέδωσε» όσους θησαυρούς ήταν δυνατό να αρπαγούν, ο Άγγλος βασιλιάς τέλεσε το γάμο του με τη Βερεγγάρια στη Λεμεσό (η παράδοση θέλει το γάμο αυτό να έχει συμβεί στο κάστρο της Λεμεσού, πράγμα που δεν είναι σωστό γιατί το κάστρο κτίστηκε λίγα χρόνια αργότερα), και στη συνέχεια αναχώρησε για τον τελικό του προορισμό, τους Αγίους Τόπους. Εφόσον όμως είχε καταλάβει την Κύπρο, θέλησε να την εκμεταλλευτεί ακόμη περισσότερο για προσωπικό όφελος και άρχισε ν’ αναζητά αγοραστές. Οι αγοραστές βρέθηκαν σύντομα και ήταν οι Ναΐτες ιππότες.

Οι Ναΐτες, γνωστοί και με την ονομασία Τεμπλάροι, δηλαδή Ιππότες του Ναού (ή του Τέμπλους), ή όπως τους αποκαλεί ο μεσαιωνικός Κύπριος χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιράς, Τεμπλιώτες, αποτελούσαν ισχυρότατο θρησκευτικό στρατιωτικό τάγμα του Μεσαίωνα. Η πλήρης ονομασία του τάγματος ήταν: Πτωχοί ιππότες του Χριστού και του Ναού του Σολομώντος.

1489 – 1571 μ.Χ. : Ενετοκρατία

Στις 14 Μαρτίου 1489 η Βασίλισσα της Κύπρου, Αικατερίνη Κορνάρο, πουλάει τη μεγαλόνησο στους Βενετούς και αναχωρεί από αυτό. Έτσι ξεκινά η Βενετοκρατία στην Κύπρο, η οποία θα λήξει το 1571 με την κατάληψή της από τους Οθωμανούς.

Οι Βενετοί προχώρησαν στην ανέγερση νέων οχυρώσεων στη Λευκωσία, στην ενίσχυση των οχυρώσεων στην Αμμόχωστο, ενώ Βενετοί αξιωματούχοι τοποθετούνται στις καίριες θέσεις της διοίκησης.

Εντούτοις, η ανακάλυψη του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας από τον Πορτογάλο θαλασσοπόρο Μπαρτολομέο Ντιάζ σε συνδυασμό με την κατάληψη του περιβάλλοντα ζωτικού εμπορικού χώρου από τους Οθωμανούς περιόρισε αισθητά το διαμετακομιστικό εμπόριο της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο και κατ’ επέκταση τη σημασία της Κύπρου για τα συμφέροντά της.

Η απειλή για την κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς ήταν ορατή για το λόγο αυτό η Βενετία μετέφερε αρκετούς Έλληνες από την περιοχή της Πελοποννήσου. Η αδυναμία όμως της Γαληνοτάτης σε συνδυασμό με την έλλειψη βοήθειας από τα υπόλοιπα βασίλεια της Ευρώπης δεν μπόρεσαν να ανασχέσουν και να αποτρέψουν την τουρκική εισβολή το 1570.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 1570 πραγματοποιείται η Άλωση της πρωτεύουσας Λευκωσίας και ακολουθεί η πολιορκία της Αμμοχώστου που λήγει με την αναγκαστική παράδοσή της ύστερα από 11 μήνες πολιορκίας στις 5 Αυγούστου 1571.

Έκτοτε ξεκινά η οθωμανική επικυριαρχία στην Κύπρο.

1571 – 1878 μ.Χ. : Οθωμανική Περίοδος

Κατά τη διάρκεια της Βενετικής κυριαρχίας, οι Οθωμανοί επιτέθηκαν στην Κύπρο. Το 1489, τον πρώτο χρόνο του Βενετικού ελέγχου, οι Τούρκοι επιτέθηκαν στη χερσόνησο της Καρπασίας, λεηλατώντας και αιχμαλωτίζοντας με σκοπό το δουλεμπόριο. Το 1539 ο τουρκικός στόλος επιτέθηκε και κατέστρεψε τη Λεμεσό. Φοβούμενοι την ολοένα διευρυνόμενη Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι Βενετοί είχαν οχυρώσει την Αμμόχωστο, τη Λευκωσία και την Κερύνεια, αλλά οι περισσότερες άλλες πόλεις ήταν εύκολη λεία.

Το καλοκαίρι του 1570, οι Τούρκοι χτύπησαν ξανά, αλλά αυτή τη φορά με μια πλήρη εισβολή και όχι με επιδρομή. Περίπου 60.000 στρατιώτες, συμπεριλαμβανομένου του ιππικού και του πυροβολικού, υπό τη διοίκηση της Λαλά Μουσταφά Πασά, έκαναν απόβαση κοντά στη Λεμεσό στις 2 Ιουλίου 1570 και πολιόρκισαν τη Λευκωσία. Η πόλη έπεσε στις 9 Σεπτεμβρίου 1570. 20.000 Λευκωσιανοί δολοφονήθηκαν και κάθε εκκλησία, δημόσιο κτίριο και παλάτι λεηλατήθηκε.

Αμέσως μετά την κατάληψη της Λευκωσίας η Κύπρος ανακηρύχθηκε ως εγιαλέτι (ξεχωριστή διοικητική περιφέρεια) και διαιρέθηκε σε τρία σαντζάκ (επαρχίες): της Αμμόχωστου, της Κερύνειας και της Πάφου. Εκατό χρόνια αργότερα, το 1670, και αφού κατακτήθηκε η Κρήτη από τους Οθωμανούς, η Κύπρος έχασε τη μεγάλη εμπορική της δύναμη και υποβιβάστηκε διοικητικά σε σαντζάκ του νέου εγιαλετιού του Αρχιπελάγους, το οποίο περιλάμβανε τη Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο, τις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα και κάποια από τα παράλια της Μικράς Ασίας.

Τανισκίδης Χαράλαμπος, Ψυχογυιός Δημήτριος, Τσολακίδης Δημήτριος (Α2)

Πηγές: http://churchofcyprus.org.cyhttp://www.hellenica.de, http://nimac.com.cy

blogs.sch.gr

, , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.