Ξετυλίγοντας την ιστορία των ελληνικών εκλογών

Εκλογές με τον χωροφύλακα έξω από την κάλπη, ενίοτε και μέσα στην κάλπη. Εκλογές με αποκλεισμένους τους μισούς Έλληνες, να βρίσκονται στην παρανομία. Εκλογές γεμάτες πάθη, εντάσεις, τραμπουκισμούς και ταραχές. Εκλογές με προκαθορισμένο το αποτέλεσμα, ίσα ίσα για να λέμε πως είχαμε εκλογές.
Ανδροκρατούμενες εκλογές, με τις γυναίκες να στερούνται για πάρα πολλά χρόνια του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Αλλά και εκλογές ‘’νερόβραστες’’, με τεράστια αποχή, χωρίς τη συμμετοχή των ψηφοφόρων, εκλογές που αλλοιώνουν έτσι την λαϊκή βούληση και αφήνουν ανοιχτό το πεδίο σε αυταρχικές κυβερνήσεις.

Πάντοτε οι εκλογές στην Ελλάδα είχαν ένα ιδιαίτερο χρώμα. Κάτι το ιδιαίτερο, σχεδόν εκρηκτικό, ταμπεραμέντο των Ελλήνων, κάτι η προαιώνια αντιπαράθεση τους σε ρυθμούς άσπρου-μαύρου, το σίγουρο είναι πως ποτέ κανείς δεν βαριέται κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στη χώρα μας…

Ξετυλίγοντας κανείς τον μίτο των εκλογών στη χώρα μας από την απελευθέρωση της και έπειτα, μπορεί να βγάλει πάρα πολλά συμπεράσματα και να εξηγήσει πολλά από εκείνα που φαίνονται ανεξήγητα στα μάτια ενός ψυχρού παρατηρητή.

Η πρώτη φορά που οι Έλληνες προσήλθαν στις κάλπες ήταν το 1844 και κράτησαν τέσσερις ολόκληρους μήνες, από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, κατά παράβαση του εκλογικού νόμου που είχε ψηφιστεί λίγους μήνες νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 1843, ένα μήνα μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου. Αντίπαλοι σε αυτήν τρία κόμματα,
το ‘’Αγγλικό’’ , το ‘’Ρωσικό’’ και το ‘’Γαλλικό’’ κόμμα. Η καλή μέρα, όπως άλλωστε λέει και ο σοφός λαός μας, από το πρωί φαίνεται… Νικητής των εκλογών ο συνασπισμός των δύο τελευταίων, μέσα σ’ ένα όργιο νοθείας από όλες τις πλευρές και τη θέση του Πρωθυπουργού ανέλαβε ο ηγέτης του Γαλλικού κόμματος, Ιωάννης Κωλέττης .

Οι επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου αυτής, η οποία χαρακτηρίζεται με τον όρο ‘’Συνταγματική Μοναρχία’’ , διεξήχθησαν όλες στα ‘’ασφαλή ύδατα’’ της πεπατημένης οδού, μέσα δηλαδή σ’ ένα όργιο σκανδάλων, ωμών επεμβάσεων από το Παλάτι και νοθείας.

Η εκλογική ιστορία της δεύτερης περιόδου της Ελληνικής Δημοκρατίας, της επονομαζόμενης ‘’Α’ Βασιλευομένης Δημοκρατίας’’ , ξεκινάει με τη διεξαγωγή εκλογών τον Οκτώβριο του 1856 και κλείνει με τις εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου του 1923.

άγνωστος

άγνωστος
Στα αξιοσημείωτα αυτής της περιόδου είναι η πρώτη φορά που ψήφισαν οι Έλληνες του εξωτερικού (24-27 Νοεμβρίου του 1862), η χρήση σφαιριδίων αντί ψηφοδελτίων λόγω του μεγάλου αναλφαβητισμού στη χώρα (14-17 Μαίου 1865, εκλογές στις οποίες έλαβαν για πρώτη φορά μέρος και οι κάτοικοι των Επτανήσων), η εκλογική συντριβή και η πτώση της Κυβέρνησης Τρικούπη λόγω της ακρίβειας και της υψηλής φορολογίας (7 Απριλίου 1885), τη νέα συντριβή του κόμματος Τρικούπη μετά το περίφημο ‘’δυστυχώς επτωχεύσαμεν’’ (16 Απριλίου 1895), τη σαρωτική επικράτηση του Ελευθέριου Βενιζέλου (28 Νοεμβρίου 1910), του ανθρώπου που κυριάρχησε στο πολιτικό σκηνικό της χώρα μέχρι το 1922 και τη Μικρασιατική καταστροφή. Στην τελευταία αυτή περίοδο βρίσκουμε και την πρώτη συμμετοχή σε εκλογές του ‘’Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος’’ (μετέπειτα Κ.Κ.Ε.) στην εκλογική αναμέτρηση της 1 Νοεμβρίου του 1920.

Η επόμενη περίοδος της Ελληνικής Δημοκρατίας, η επονομαζόμενη και ‘’Β’ Ελληνική Δημοκρατία’’ , χαρακτηρίζεται από την πρώτη χρήση ψηφοδελτίων αντί σφαιριδίων και την πρώτη για τον λόγο αυτόν ύπαρξη αναλυτικών στοιχείων (7 Νοεμβρίου 1926) και την επανεμφάνιση του Ελευθέριου Βενιζέλου στο πολιτικό προσκήνιο μετά από μια μακρά περίοδο απουσίας του στο εξωτερικό, μέσα σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας λόγω του μη σχηματισμού βιώσιμων κυβερνήσεων.

Τα οξυμένα πολιτικά πάθη είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα και της επόμενης περιόδου, της επονομαζόμενης ‘’Β’ Βασιλευομένης Δημοκρατίας’’ . Και επειδή η καλή ημέρα από πρωί φαίνεται, όπως έχουμε ήδη πει, η περίοδος αυτή ξεκινάει με την επιβολή της Μεταξικής Δικτατορίας με αφορμή τον μη σχηματισμό βιώσιμου κυβερνητικού σχήματος μετά από τις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου του 1936.

άγνωστος


Την επόμενη δεκαετία δεν έχουμε τη διεξαγωγή εκλογών στην Ελλάδα, καθώς ήταν μια από δυσκολότερες στην ιστορία του τόπου μας, με τη δικτατορία Μεταξά, την Κατοχή, την Αντίσταση στον κατακτητή, τα Δεκεμβριανά και τη Συμφωνία της Βάρκιζας , ενώ οι πρώτες εκλογές μετά την Κατοχή (31 Μαρτίου 1946) σηματοδοτούν την έναρξη μιας από τις μελανότερες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, τον Εμφύλιο Πόλεμο. Στις εκλογές αυτές θα επικρατήσει η δεξιά και βασιλόφρων ‘’Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων’’ , καθώς το πανίσχυρο ‘’Κ.Κ.Ε.” απείχε από αυτές λόγω του κλίματος τρομοκρατίας που είχε εξαπολύσει η αστική τάξη εναντίον των οπαδών του.

Οι επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις λαμβάνουν το χαρακτήρα του στημένου παιχνιδιού, καθώς το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού βρίσκεται στην παρανομία λόγω των φρονημάτων του και απαγορεύεται η συμμετοχή σε αυτές του, παράνομου πια, ‘’Κ.Κ.Ε.” 

Στα χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου είναι η απόκτηση του εκλογικού δικαιώματος από τις γυναίκες και η πρώτη τους επίσημη συμμετοχή στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου του 1956. Δικαίωμα ψήφου είχαν αποκτήσει οι γυναίκες στη χώρα μας στις 28 Μαίου του 1952, χωρίς όμως να προλάβουν να λάβουν μέρος στις εκλογές της 16ης Νοεμβρίου του ίδιου έτους λόγω της καθυστερημένης ενημέρωσης των εκλογικών καταλόγων. Παρ’ όλα αυτά όμως, σε επαναληπτικές εκλογές στη Θεσσαλονίκη το 1953, εκλέγεται η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής, η Ελένη Σκούρα η οποία εκλέγεται με το κόμμα ‘’Ελληνικός Συναγερμός’’ .

Στην εκλογική αναμέτρηση της 11ης Μαίου του 1958 κάνει την έκπληξη η ‘’Ε.Δ.Α.’’ με αρχηγό τον Ιωάννη Πασσαλίδη και αναδεικνύεται αξιωματική αντιπολίτευση εγκαινιάζοντας έτσι μια δεκαετή περίοδο όπου αποτέλεσε τον ένα πόλο της πολιτικής ζωής του τόπου μας, αντίβαρο της ‘’Ε.Ρ.Ε.’’ του Κωνσταντίνου Καραμανλή , κόμματα που μαζί με τον ‘’Συνασπισμό Ενώσεως Κέντρου’’ του Γεωργίου Παπανδρέου μονοπώλησαν την πολιτική ζωή χώρα μέχρι την επιβολή της Χούντας των Συνταγματαρχών την 21η Απριλίου του 1967. Χαρακτηριστική περίπτωση του κλίματος που επικράτησε αυτή την περίοδο αποτελούν οι εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961, εκλογές που έμειναν στην ιστορία ως ‘’εκλογές βίας και νοθείας’’, επειδή σύμφωνα με τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης ‘’ψήφισαν ακόμα και τα δέντρα’’, αναδεικνύοντας νικήτρια την ‘’Ε.Ρ.Ε.’’ του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

άγνωστος


Έξι χρόνια μετά, στις 16 Φεβρουαρίου του 1964, διεξάγονται και οι τελευταίες πριν τη χούντα εκλογές, στις οποίες θριαμβεύει με ποσοστό 52,7% η ‘’Ένωση Κέντρου’’ του Γεωργίου Παπανδρέου .

Η Ελλάδα μπαίνει στον ‘’γύψο’’ για εφτά ολόκληρα χρόνια, για να ακολουθήσει η επόμενη και τελευταία μέχρι σήμερα περίοδος της Ελληνικής Δημοκρατίας, η ‘’Γ’ Ελληνική Δημοκρατία’’ , η οποία και ξεκινάει με την πτώση της χούντας και την επικράτηση του νεοϊδρυθέντος κόμματος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, της ‘’Νέας Δημοκρατίας’’ με 54.37%, κόμματος που μέχρι και σήμερα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους πόλους της πολιτικής ζωής του τόπου. Στις εκλογές αυτές έχουμε και την πρώτη μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο συμμετοχή της Αριστεράς, η οποία ως‘’Ενωμένη Αριστερά’’ λαμβάνει το 9.47% των ψήφων.

Δύο εκλογικές αναμετρήσεις αργότερα, την 18η Οκτωβρίου του 1981, θριαμβεύει το σοσιαλιστικό κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου , γιου του Γεωργίου Παπανδρέου, με ποσοστό 48,07%, εγκαινιάζοντας έτσι μια περίοδο συνεχούς διακυβέρνησης της χώρας από ένα από τα δύο κόμματα, του ‘’ΠΑ.ΣΟ.Κ’’ . και της ‘’Νέας Δημοκρατίας’’ , δίπολο που για πρώτη φορά από το 1974 απειλείται σοβαρά με απώλεια της εξουσίας, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, από το αριστερό κόμμα του ‘’ΣΥ.ΡΙΖ.Α.’’ στις επικείμενες εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και την για πρώτη φορά ανάληψη της ευθύνης της διακυβέρνησης της χώρας από την Αριστερά. Προηγήθηκε η κατάρρευση του ενός από τους δύο πόλους, του ‘’ΠΑ.ΣΟ.Κ.’’ λόγω της οικονομικής κρίσης και η ταυτόχρονη συρρίκνωση σε πρωτοφανή γι αυτήν μεγέθη της ‘’Νέας Δημοκρατίας’’ .

170 χρόνια γεμάτα εντάσεις, μεγάλες προεκλογικές συγκεντρώσεις, επεισόδια, τραμπουκισμούς, βία, νοθεία, άνωθεν επεμβάσεις και φανατισμό… Μήπως όμως τελικά αυτό δεν είναι και εκείνο που χαρακτηρίζει την Ελλάδα από την απελευθέρωση της και έπειτα;

enfo.gr

, , , , , ,

1 thought on “Ξετυλίγοντας την ιστορία των ελληνικών εκλογών

  1. Τι θέλει να πει ο συγγραφέας όταν αναφέρει ότι “το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού βρίσκεται στην παρανομία λόγω των φρονημάτων του”; Το ΚΚΕ την εποχή του εμφυλίου είχε επιρροή οριακά στο 20% του εκλογικού σώματος και οι (απαράδεκτες) διώξεις που επιβλήθηκαν ήταν απότοκο των δικών του ενεργειών στο δεύτερο μισό της κατοχής όπου δολοφονήθηκε και ο Ψαρρός.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.