Ο διαπρεπής Άγγλος βυζαντινολόγος Ντόναλντ Νίκολ

από τη σελίδα Αγιά Σοφιά / Hagia Sophia

Ο Ντόναλντ Νίκολ (Donald MacGillivray Nicol) θεωρείται ένας από τους διαπρεπέστερους βυζαντινολόγους του 20ού αιώνα.

Γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 1923 στο Πόρτσμουθ της νότιας Αγγλίας, αλλά κατάγεται από τη Σκωτία. Σπούδασε στο Κολλέγιο Pembrohe και του Cambridge. Δήλωσε αντιρρησίας συνείδησης το 1941, και υπηρέτησε το 1942-1946 στη «Μονάδα Ασθενοφόρων των Φίλων», με την οποία επισκέφθηκε την Ελλάδα το 1944-1945, στα Ιωάννινα και στα μοναστήρια των Μετεώρων. Μετά την απόκτηση του πρώτου πτυχίου του στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, επέστρεψε στην Ελλάδα το 1949-1950 ως μέλος της Βρετανικής Σχολής στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επισκέφθηκε επίσης το Άγιο Όρος, στη Μονή Χιλανδαρίου και τα Μετέωρα. Το 1950, παντρεύτηκε την Joan Mary Campbell, με την οποία απέκτησε τρεις γιους. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή για το Pembroke College του Cambridge, το 1952. Η διατριβή του αναφερόταν στο μεσαιωνικό Δεσποτάτο της Ηπείρου, όπου και τον οδήγησε στο πρώτο του βιβλίο: «Το Δεσποτάτο της Ηπείρου». Ο επιβλέπων της διατριβής ήταν ο Στήβεν Ράνσιμαν, με τον οποίο διαμόρφωσε μεγάλη φιλία. Επίσης το 1952 ανακηρύχθηκε διδάκτορας Βυζαντινής Ιστορίας, με σύμβουλο καθηγητή τον Στήβεν Ράνσιμαν. Εργάστηκε στη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Δίδαξε ως λέκτορας το διάστημα 1952-1964 στο University College του Δουβλίνου. Εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης του βυζαντινολογικού κέντρου Dumbarton Oaks της Ουάσινγκτον (1964-1966), ως επισκέπτης καθηγητής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου (1966-1970) αλλά και ως τακτικός καθηγητής Βυζαντινής και μεταβυζαντινής Ιστορίας στο King’s College του Λονδίνου, στην έδρα Αδαμαντίου Κοραή, μια θέση που κατείχε μέχρι το 1988. Το 1977-1980 διετέλεσε επίσης υποδιευθυντής του King’s College, και αντιπρόεδρος το 1980-1981.

Από το 1973 έως το 1983, ήταν ο εκδότης του περιοδικού Βυζαντινών και Νέων Ελληνικών Σπουδών, και υπηρέτησε ως πρόεδρος της Εταιρείας Εκκλησιαστικής Ιστορίας το 1975-1976. Μετά τη συνταξιοδότησή του το 1988 ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής της έδρας Κοραή. Το διάστημα 1989-1992 διετέλεσε διευθυντής της Γενναδείου βιβλιοθήκης στην Αθήνα. Για τη συνεισφορά του στην ιστορία της μεσαιωνικής Ηπείρου, η πόλη της Άρτας τον έκανε επίτιμο πολίτη το 1990, ενώ του είχε απονεμηθεί ο τιμητικός τίτλος του διδάκτορα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 1997. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε στο Little Shelford του Cambridge, όπου και πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου 2003.

Ο Ντόναλντ Νίκολ έχει ένα εκτενέστατο συγγραφικό και επιστημονικό έργο, που καλύπτει μια μεγάλη ευρύτητα θεμάτων για την ιστορία του Βυζαντίου. Ένα μεγάλο μέρος των άρθρων του έχει αναδημοσιευτεί στα αγγλικά σε δύο ογκώδης τόμους (Variorum Reprints). Υπήρξε επιμελητής της Βυζαντινής Ιστορίας του Καίμπριτζ, μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ιρλανδικής Ακαδημίας και της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας.

Τα σημαντικότερα έργα του, πολλά εκ των οποίων έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά είναι τα εξής:
●Το δεσποτάτο της Ηπείρου (1957).
●Μετέωρα, τα βραχώδη μοναστήρια της Θεσσαλίας (1963).
●Η βυζαντινή οικογένεια των Καντακουζηνών, 1100-1460. Γενεαλογική και προσωπογραφική μελέτη (1968). ●Οι τελευταίοι αιώνες του Βυζαντίου, 1261-1453 (1972).
●Βυζάντιο: εκκλησιαστική ιστορία και σχέσεις με τον δυτικό κόσμο (1972).
●Εκκλησία και Κοινωνία κατά τους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου (1977).
●Το τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας (1979).
●Βυζάντιο και Βενετία. Μελέτη των διπλωματικών και πολιτιστικών σχέσεων (1988).
●Το Βυζάντιο, η Βενετία και η Δ’ Σταυροφορία (1990).
●Ιωάννης Γεννάδιος, ο άνθρωπος. Ένα βιογραφικό σκίτσο (1990).
●Βιογραφικό λεξικό της Βυζαντινής αυτοκρατορίας (1991).
●Το δεσποτάτο της Ηπείρου, 1267-1479. Μια συνεισφορά στην ελληνική ιστορία κατά το Μεσαίωνα (1991). ●Ο αθάνατος αυτοκράτορας. Η ζωή και ο μύθος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου (1992).
●Οι τελευταίοι αιώνες του Βυζαντίου, 1261-1453 (1993).
●Οι βυζαντινές δεσποσύνες. Δέκα πορτραίτα, 1250-1500 (1994).
●Ο Απρόθυμος αυτοκράτορας: Μια βιογραφία του Ιωάννη Καντακουζηνού, αυτοκράτορας του Βυζαντίου και Μοναχός (1996).
●Θεόδωρος Σπανδουγίνος: Σχετικά με την προέλευση των Οθωμανών αυτοκρατόρων (1997).

Πηγή: Αγιά Σοφιά / Hagia Sophia

, , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.