Ο Διονύσιος Αλικαρνασσεύς για τον τρόπο μάχης των Κελτών

του Μανώλη Χατζημανώλη,

από την ομάδα Ελληνική και Παγκόσμια Στρατιωτική Ιστορία

Καθώς οι στρατιώτες της Ρώμης διασταύρωναν όλο και συχνότερα τα ξίφη τους με τα κελτικά στίφη που εισέβαλαν κατά την διάρκεια του 4ου αιώνα π.Χ στο Λάτιο με σκοπό είτε την λεηλασία είτε την εγκατάσταση, τον αρχικό “γαλατικό τρόμο” για τους άγριους βόρειους διαδέχθηκε η σχεδόν πλήρης περιφρόνηση για τον “αδέξιο” τρόπο με τον οποίον αυτοί μάχονταν.

Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα που συνέγραψε κατά τον 1ο π.Χ αιώνα αναφερόμενος στην κελτική εισβολή του 367 π.Χ:

“Tώρα ο τρόπος μάχης των βαρβάρων, όντας σε μεγάλο βαθμό όμοιος με αυτόν των άγριων θηρίων και ξέφρενος, ήταν μια αλλοπρόσαλλη διαδικασία, στερούμενη στρατιωτικής τέχνης. Έτσι, την μια στιγμή ανέβαζαν τα ξίφη τους ψηλά και χτυπούσαν μανιωδώς και άτσαλα, ρίχνοντας όλο το βάρος του σώματός τους στο χτύπημα σαν ξυλοκόποι ή σκαφτιάδες, και την άλλη έδιναν σταυρωτά χτυπήματα στο πουθενά, σαν να σκόπευαν να κόψουν στη μέση τους αντιπάλους τους, με τις πανοπλίες και όλα, αποστρέφοντας τις αιχμές των σπαθιών τους μακριά από τον εχθρό. Από την άλλη, η άμυνα και οι αντεπιθέσεις των Ρωμαίων εναντίον των βαρβάρων ήταν τυποποιημένες και πρόσφεραν μεγάλη ασφάλεια. Διότι όταν οι εχθροί τους ανέβαζαν τα ξίφη τους ψηλά, έσκυβαν κάτω από τα χέρια τους σηκώνοντας τις ασπίδες τους και στη συνέχεια, σκυφτοί και συσπειρωμένοι χαμηλά όπως ήταν, καθιστούσαν μάταια και άχρηστα τα χτυπήματα των άλλων, τα οποία στόχευαν πολύ ψηλά, ενώ από τη δική τους πλευρά, προτάσσοντας ίσια τα σπαθιά τους, χτυπούσαν τους αντιπάλους τους στoυς βουβώνες ή τρυπούσαν τα πλευρά τους και οδηγούσαν τα χτυπήματά τους μέσα από τα στήθη τους στα ζωτικά τους όργανα. Και όταν έβλεπαν κάποιους από αυτούς να προστατεύουν αυτά τα μέρη του σώματός τους, έκοβαν τους τένοντες των γόνατων ή των αστραγάλων τους και τους έριχναν στο έδαφος βρυχώμενους να δαγκώνουν τις ασπίδες τους και να ουρλιάζουν όμοια με άγρια ​​θηρία.

Και όχι μόνο η δύναμη είχε εγκαταλείψει πολλούς από τους βαρβάρους, καθώς τα άκρα τους τούς πρόδιδαν λόγω της κούρασης, αλλά και τα όπλα τους στόμωναν ή έσπαγαν ή αχρηστεύονταν. Διότι εκτός από το αίμα που έρεε από τις πληγές τους, και ο ιδρώτας που ανάβλυζε από ολόκληρο το σώμα τους δεν τους άφηνε ούτε τα σπαθιά τους να πιάσουν, ούτε τις ασπίδες τους να κρατήσουν καλά, αφού τα δάχτυλά τους γλιστρούσαν στις λαβές και δεν κρατούσαν πλέον σταθερά. Αντιθέτως οι Ρωμαίοι, συνηθισμένοι στις αντιξοότητες λόγω των αδιάκοπων και συνεχών πολέμων τους, συνέχιζαν να αντιμετωπίζουν κάθε κίνδυνο μεγαλειωδώς.”

Σημείωση:
-Για την γαλατική εισβολή του 367 π.Χ κάνε κλικ ΕΔΩ

, , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.