Ο Οίκος των Μαλιασηνών της Δημητριάδος (1207-1280)

του Χρήστου Χατζηλία,

Το πρώτο μέλος του οίκου των Μαλιασηνών της Δημητριάδος (1,5χλμ. νοτιοδυτικά του Βόλου) είναι ο Κωνσταντίνος Μαλιασηνός (1207-1255) που αναφαίρετε επίσης με τα επίθετα Κομνηνός, Δούκας και Βρυέννιος, συμμετείχε ενεργά στις μάχες για την απελευθέρωση του Αλμυρού από τους Λατίνους κάτω από τις διαταγές του Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Δούκα , εγκαταστάθηκε στην Δημητριάδα γύρω στο 1207 και συνέβαλε στην ουσιαστική ανάπτυξη της. Επίσης ο Κωνσταντίνος έχτισε την σταυροπηγιακή Μονή της Μακρινίτσας (Πήλιο) αναλαμβάνοντας όλα τα έξοδα για την ανέγερση της, όσον αφορά την σχέση του με τους Δούκες της Ηπείρου, υπήρξε γαμπρός του Μιχαήλ Α΄ Δούκα , μετά την ενθρόνιση του Μιχαήλ Β΄ Δούκα, του δωρίζεται το μετόχι του Αγίου Ιλαρίωνα στον Αλμυρό και παίρνει τον τίτλο του δεσπότη , ο Κωνσταντίνος Μαλιασηνός έχαιρε της εμπιστοσύνης του καινούριου κυβερνήτη της περιοχής.

Επιπλέον συμμετείχε το 1252 μαζί με τον μητροπολίτη Ναυπάκτου και κάποιου Λαμπέτη σε διπλωματική αποστολή στον αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη για την παράδοση των κάστρων Πριλάπου, Βελεσού και Κρόας. Μια τελευταία πράξη του Κωνσταντίνου ήταν η δωρεά του μετοχίου του Αγίου Ιλαρίωνα στην Μονή Μακρινίτσας για φορολογικές απαλλαγές, προς το τέλος της ζωής του εκάρη μοναχός με το ίδιο όνομα και πέθανε λίγο πριν το 1256.

Ο Νικόλαος Μαλιασηνός (1255-1285/6) ήταν γιός του Κωνσταντίνου, στις πηγές αναφέρεται με τα επίθετα Κομνηνός ,Δούκας, Άγγελος και Βρυέννιος. Ο Νικόλαος στα πρώτα του χρόνια ακολούθησε την πολιτική στάση του πατέρα του και παρέμεινε πιστός στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, φαίνεται πως του ανήκαν η Μονή Μακρινίτσας και τα μετόχια του Αγίου Ιλαρίωνα και Αγίου Ονουφρίου. Μετά την απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο στις 25 Ιουλίου 1261, η πολιτική του στάση άλλαξε και στράφηκε προς τους Παλαιολόγους με αποτέλεσμα να παντρευτεί την ανεψιά του Μιχαήλ Η΄ την Άννα , έτσι ο αδερφός του αυτοκράτορα Ιωάννης Παλαιολόγος δωρίζει στην Μονή Μακρινίτσας το μονίδιο του Αγίου Δημητρίου και απαλλάσσει το μετόχι του Αγίου Ιλαρίωνα από τους φόρους στην Κωνσταντινούπολη.

Ακολουθώντας το παράδειγμα του πατέρα του ο Νικόλαος μαζί με την σύζυγο του χτίζουν το 1271 μια Μονή αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο ( Μονή Νέας Πέτρας), τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο του 1274 εκάρη μοναχός με το όνομα Ιωάσαφ, ακολουθώντας το παράδειγμα του συζύγου της η Άννα γίνεται μοναχή με το όνομα Ανθούσα και πεθαίνει το 1276, ενώ ο Νικόλαος φαίνεται να ήταν ακόμη στην ζωή το 1280.

Ο Ιωάννης Μαλιασηνός Παλαιολόγος (1255-1280) ήταν γιός του Νικολάου και λόγω της καταγωγής της μητέρας του φέρει και το επίθετο Παλαιολόγος, στο υπόμνημα του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωσήφ τον Οκτώβριο του 1274 καθώς και το χρυσόβουλο του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου αναγνωρίζει τον Ιωάννης ως τον νόμιμο κληρονόμο των οικογενειακών ιδιοκτησιών στην Θεσσαλία, τελευταία μνεία γίνεται στις 30 Ιουνίου 1276 που μαζί με τον πατέρα του πλέον μοναχό Ιωάσαφ κλείνουν μια συμφωνία με τον ηγούμενο της Μονής της Νέας Πέτρας ιερομόναχο Κυπριανό.

Φαίνεται πως η Μονή Παναγίας Μακρινίσης χρησιμοποιήθηκε και ως οικογενειακό κοιμητήριο της οικογένειας Μαλιασηνών, παράλληλα γύρω από την μονή αναπτύχθηκε ένας μικρός οικισμός, που με τα χρόνια αυξήθηκε ο πληθυσμός του και έγινε το χωριό Μακρινίτσα Πηλίου, η μονή τον 17ο αιώνα πέφτει στην αφάνεια και καταρρέει , με τα υλικά της γκρεμισμένης μεσαιωνικής μονής χτίστηκε το 1767 η εκκλησία του χωριού αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου.

Πηγές:
-Χρήστος Γ. Ντάμπλας, “ H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΟΝ 13Ο ΑΙΩΝΑ Μ.Χ. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΚΑΙ ΕΓΓΕΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1204 ΩΣ ΤΟ 1303. Σελ. 145-155. Εκδόσεις: HΡΟΔΟΤΟΣ
-Bικιπαίδεια : Mακρινίτσα Πηλίου

, , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.