Πανούργος απατεωνία, του Χρήστου Γιανναρά

Τι να ψηφίσουμε τη μεθεπόμενη Κυριακή;

Ερώτημα αγχωτικό για πολίτες που αρνούνται να απεμπολήσουν τη νοημοσύνη και αξιοπρέπειά τους. Αν θέλει ένας πολίτης να μη φυγομαχεί, αλλά ούτε και να εμπαίζεται, πρέπει να βρει για να ψηφίσει κόμμα και υποψήφιους που εκτιμά την πολιτική τους ταυτότητα και σέβεται την πολιτική τους συνέπεια.

Τέτοιο κόμμα και τέτοιοι υποψήφιοι δεν υπάρχουν. Καθόλου τυχαίο που τα «πολιτικά» των κομμάτων «προγράμματα» τα συντάσσουν διαφημιστές. Οι κομματικοί επαγγελματίες της εξουσίας ξέρουν μόνο να αγορεύουν ή να συνεντευξιάζονται, με μονολόγους. Τους ενδιαφέρουν μόνο οι εντυπώσεις. Δεν ξέρουν τι θα πει «πολιτικό πρόγραμμα», «πολιτικός σχεδιασμός» – τίποτε από αυτά. Νομίζουν ότι κάνουν πολιτική επαναλαμβάνοντας σε αντιπάλους την απαίτηση: «Φύγετε εσείς, να έρθουμε εμείς»! Ή την απίστευτου κρετινισμού αισιοδοξία: «τη Δευτέρα το πρωί που θα είμαστε κυβέρνηση…!!!».

Τι να ψηφίσουμε τη μεθεπόμενη Κυριακή οι πολίτες; Το ελλαδικό «κράτος» σήμερα είναι ένας γκροτέσκος Λεβιάθαν, σάπιος ώς το μεδούλι, η αδυσώπητη σήψη του μακάβρια απειλή θανάτου. Απειλή, όχι μόνο για  τον σημερινό φθίνοντα ελληνώνυμο πληθυσμό του, αλλά και για την ελληνικότητα: με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτή η λέξη για την Ιστορία και τον πολιτισμό.

Αυτόν τον εφιάλτη τον προσπερνάμε με εκπληκτική (επίσης τερατώδη) εθελοτυφλία, κάθε φορά που στήνονται κάλπες. Εκούσια παραδινόμαστε, άνευ όρων, σε μικρονοϊκές ψευδολογίες απατεώνων, ανθρώπων που δεν πιστεύουν σε τίποτα, ούτε στις ιδεολογίες που δήθεν εκπροσωπούν ούτε σε «αρχές» ούτε σε εντιμότητα – αλληλοβρίζονται και την άλλη μέρα συγκυβερνάνε, καλύπτει ο ένας τις πομπές και τα εγκλήματα του άλλου, ενώ ταυτόχρονα μαλλιοτραβιούνται έχοντας όλοι υπερψηφίσει «νόμους» a priori αμνήστευσης των εγκλημάτων τους.

Το ολοκληρωτικά πια σαπισμένο και ανήμπορο να λειτουργήσει κράτος (απομνημείωσαν την ανυπαρξία του οι εικόνες του εφιάλτη από το ολοκαύτωμα στο Μάτι) είναι αποκύημα των ίδιων (ή με παραλλαγμένα ψευδώνυμα) κομμάτων, που πάλι ζητάνε την ψήφο μας την επόμενη Κυριακή. Αξιώνουν, «δίχως αιδώ ή λύπην», να μας «εκπροσωπήσουν» στην Ευρωβουλή και να «στελεχώσουν» με δευτεροκλασάτους δικούς τους αυλοδίαιτους το κουκλοθέατρο της τάχα και «τοπικής αυτοδιοίκησης».

Δεν υπάρχει κόμμα που δείχνει ότι καταλαβαίνει, έστω, το ολοκληρωτικό αδιέξοδο, την εξόφθαλμη ανάγκη «επανίδρυσης του κράτους». Κόμμα που να συνειδητοποιεί ότι η λέξη «κράτος» εξακολουθεί να σημαίνει: λειτουργίες στην υπηρεσία των αναγκών του πολίτη, όχι στην υπηρεσία των λειτουργών κάθε λειτουργήματος. Αλλά για να στηθεί στην Ελλάδα σήμερα σωστό κράτος, πρέπει να απολυθούν (με ανένδοτη συνέπεια) κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες παρασιτικών δημόσιων υπαλλήλων. Δηλαδή διορισμένων με κομματικό ρουσφέτι, δίχως κριτική αποτίμηση προσόντων και επάρκειας. Που παραμένουν δημόσιοι λειτουργοί, χωρίς καμιά ποτέ αξιολόγηση της αποδοτικότητάς τους.

Εκατοντάδες χιλιάδες οι άκριτα και αυθαίρετα διορισμένοι δημόσιοι λειτουργοί, όπως εκατοντάδες χιλιάδες και ιλιγγιώδους ανηθικότητας συντάξεις – άνθρωποι που συνταξιοδοτήθηκαν σε ηλικία κάτω των πενήντα ετών. Τι νόημα λοιπόν έχει η ψήφος του πολίτη, όταν είναι των αδυνάτων αδύνατο να αναχαιτίσει τόση απανθρωπία και τόση κακουργία μασκαρεμένη σε «δημοκρατία» και «κοινοβουλευτισμό»;

Δύσκολα τολμάει να θυμίσει κανείς το ακαταμάχητο συμπέρασμα που συνάγεται από την πανανθρώπινη εμπειρία: Οτι η περιφρόνηση, η καπηλεία, η διαστροφή των όρων-κανόνων της δημοκρατίας δεν θεραπεύονται με ηθικοδιδασκαλίες ούτε με νομοθετήματα και σωφρονιστικό ποινολόγιο. Η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι κοινωνικό κατόρθωμα.

Μπορεί να διαθέτει μια χώρα όλα τα «υλικά» της συνταγής για δημοκρατία: σύνταγμα, εκλογές, κοινοβούλιο, Πρόεδρο Δημοκρατίας, Συμβούλιο Επικρατείας, ελευθεροτυπία – αλλά να μην έχει δημοκρατία. Αυτή την καταπληκτική απατεωνία μπορεί να την πετύχει μόνο το καθεστώς της κομματοκρατίας.

Οι βασικοί μοχλοί της καθεστωτικής αυτής τυραννίας είναι: το πελατειακό κράτος (ρουσφέτι), η υποταγή της τοπικής αυτοδιοίκησης στον κομματισμό, η εξαγορά του συνδικαλισμού από τα κόμματα, η κομματικοποίηση των φοιτητικών νεολαιών, ο διορισμός από την κυβέρνηση της ηγεσίας των Δικαστικών Λειτουργών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, σύσσωμου του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.

Δυνατότητες αποτίναξης του ζυγού της κομματοκρατίας μάλλον δεν υπάρχουν. Μόνο λαϊκές εξεγέρσεις με μακρά αντοχή συνέπειας: Πεντακόσιες χιλιάδες πολίτες στην Πλατεία Συντάγματος, αμετακίνητοι μέρα-νύχτα, μέχρι να γίνει δεκτό το ένα αίτημα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση «τεχνοκρατών» με ετήσια προθεσμία, που θα ετοιμάσει συνταγματική αναθεώρηση καταλυτική της κομματοκρατίας.

Τέτοιες εξεγέρσεις δεν σχεδιάζονται, δεν υποδείχνονται, δεν επιβάλλονται. Γεννιούνται. Η γέννησή τους είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας ενός λαού. Γι’ αυτό και πρώτη μέριμνα της κομματοκρατίας είναι η μέγιστη δυνατή υποβάθμιση σχολείου και πανεπιστημίου, η μεθοδική εξηλιθίωση του τεράστιου πλήθους με την τηλεθέαση. Και η θεσμική θρησκειοποίηση του εκκλησιαστικού γεγονότος.

Επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά στην εφημερίδα Καθημερινή, στις 12/5/19

, , , ,

4 thoughts on “Πανούργος απατεωνία, του Χρήστου Γιανναρά

  1. Μέχρι και την προστασία του πολίτη από την κακοδιοίκηση που η αρχή που εκλέγεται από την ολομέλεια, ο Συνήγορος Του Πολίτη ζήτησε την επαναφορά της από την Υπουργό, κατάργησαν με απόφαση σκούπα στην (σελ 17) Αιτιολογική Έκθεση 8224791 16 Οκτωβρίου 2013 που υπογράφουν 8 υπουργοί, ο τότε Υπ. Εσωτερικών Κ. Μητσοτάκης και μελλόμενος πρωθυπουργός. Και στο έγγραφο επαναληπτικό ερώτημα του ΙΝΚΑ, οι υπουργές (σύντμηση του πληθυντικός των υπουργίνων), δεν απαντούν, σου λένε, άστονε, τι θα κάμει θα του περάσει. Το ότι διά του παρόντος συστήματος η κυβέρνηση δεν ελέγχεται από την αντιπολίτευση και η υποταγή όλων των ανώτατων εξουσιών, είναι απώλεια του προτερήματος κάβων στην τρικυμία των ξένων επιτιθέμενων. Το ολίγιστοι, τους προσδιορίζει ακριβώς, παίδες που αράζουν σε καφενείο σκεπαστό από τους ξένους.
    Η κατάργηση των επιτροπών link ( https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c8827c35-4399-4fbb-8ea6-aebdc768f4f7/8224791.pdf ) , ίδε σελίδα 17 όπου ανασκολοπίζει το αποζημίωσης – σε πειθαρχικό, μεταξύ τους δηλαδή.
    Η ανάρτηση του ΙΝΚΑ ( http://www.inkakritis.gr/downloads/library/56.html ) έμεινε φάντασμα αντιστροφής και τρόμου.
    Και η καταχώρησή μας στο διαδύκτιο ( http://www.inkakritis.gr/katanalotes/odegos-tou-katanalote/buildittheruleofthelaw.html )
    Η ανάρτηση του τότε Υφυπουργού Ζώη Διακπαιρέωσης εντός 50 ημερών και αν είναι αναρμόδια η υπηρεσία να την διαβιβάσει στην αρμόδια εντός 5 ημερών και το κοινοποιήσει στον Πολίτη. Αυτό καταργήθηκε, θα ήταν το τέλειο κράτος, δηλαδή κάθε Δημ. υπάλληλος θα ξέρει ποιός είναι αρμόδιος για κάθε περίπτωση. ( http://www.uth.gr/static/miscdocs/promithies/nomos_2690.pdf ) Σελίδα 10 !!!
    Το Πόρισμα του ΣτΠ με την έκκλησή του 17.07.17 προς την υπουργίνα να επαναφέρει τις επιτροπές αποζημίωσης ( https://www.synigoros.gr/resources/docs/20170111-porisma.pdf )
    Στο περιθώριο παραθέτω τα αναφερόμενα από την όμορφη φοιτήτρια Κέιτλιν Μπένετ, που φοιτούσε στο πανεπιστήμιο του Κεντ στο Οχάιο των ΗΠΑ, Επεσήμανε επίσης ότι η «Δεύτερη Τροπολογία του Συντάγματος» θεσπίστηκε για να μπορούν οι Αμερικάνοι να προστατεύσουν τη ζωή τους από τις κυβερνήσεις. ( http://www.newsbomb.gr/kosmos/story/886008/hpa-foititria-pige-me-aytomato-stin-apofoitisi-tis ).

  2. Απλό είναι το πρόβλημα: Η πλήρης και συχνά βίαια επιβολή του διοικητικού τομέα της κοινωνίας πάνω στον παραγωγικό. Ο πρώτος, βαρέως πάσχων από ανίατο διοικητισμό, διαμολύνει εσκεμμένα τον δεύτερο μετατρέποντάς τον σε γκρινιάρη και φοβισμένο υποτακτικό. Η λύση; Ιδιωτικοποίηση της διοίκησης (μόνο) για να ελέγχεται από τον παραγωγικό πληθυσμό της κοινωνίας.
    Σκεφτήκατε ποτέ δημόσιο οργανισμό (νοσοκομεία, κτλ) χωρίς εγκάθετη διοίκηση;

  3. Πεντακόσιες χιλιάδες πολίτες στην Πλατεία Συντάγματος, αμετακίνητοι μέρα-νύχτα, μέχρι να γίνει δεκτό το ένα αίτημα: Υπηρεσιακή κυβέρνηση «τεχνοκρατών» με ετήσια προθεσμία, που θα ετοιμάσει συνταγματική αναθεώρηση καταλυτική της κομματοκρατίας.
    Καλή ιδέα, μόνο που επειδή δεν υπάρχει κανείς για να οργανώσει την εγκατάσταση χημικών τουαλετών, θα τα κάνουμε πάλι σκατά. Κάνει και φριχτή ζέστη. Αφήστε, καλύτερα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.