Περί κουρδικών και τουρκικών πεπραγμένων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Γράφει ο Χαράλαμπος Ανδριανόπουλος

Πριν λίγες μέρες ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι Κούρδοι «δε μας βοήθησαν (τους Συμμάχους) στη Νορμανδία», σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τη στάση του προς τους Κούρδους της βόρειας Συρίας.

«Οι Κούρδοι δεν είχαν κράτος, επομένως δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν ως σύνολο», λέει ο Jordi Tejel, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Νεσατέλ στην Ελβετία και συγγραφέας του βιβλίου «Οι Κούρδοι της Συρίας: Ιστορία, Πολιτική και Κοινωνία». Παρ’ όλ’ αυτά, αρκετοί Κούρδοι από τις περιοχές της Ανατολίας και της Μέσης Ανατολής εντάχθηκαν σε άλλους στρατούς, πολεμώντας μαζί με τους Βρετανούς και τους Σοβιετικούς. Υπήρχαν επίσης και Κούρδοι που έβλεπαν θετικά τους Ναζί, θεωρώντας τους ως μια εναλλακτική εναντίον της αγγλογαλλικής αποικιοκρατίας, οι περισσότεροι όμως φαίνεται πως ρίχτηκαν στις μάχες της Μέσης Ανατολής στο πλευρό των Συμμάχων.

Το 1941, αξιωματικοί του Ιρακινού στρατού επέβαλαν πραξικόπημα στη χώρα τους με τη βοήθεια των Γερμανών, αλλά γρήγορα απέτυχε, κάτι για το οποίο οι Κούρδοι έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο, ενώ από το 1942 αποτελούσαν το 25% των Συμμαχικών Ιρακινών Δυνάμεων.

Πέραν αυτών, ο προέδρος των Η.Π.Α. όχι μόνο αποφεύγει να κάνει αναφορά στα δεκάδες χιλιάδες θύματα Κούρδων τα τελευταία χρόνια, πολεμώντας τον ΙSIS και τους συμμάχους του, αλλά κάνοντας μνεία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, φαίνεται να ξεχνά ή να μη γνωρίζει για τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες των τότε γερμανοτουρκικών σχέσεων. Πιο συγκεκριμένα, στις 18 Ιουνίου 1941, η ναζιστική Γερμανία και η Τουρκία συνυπέγραψαν τη λεγόμενη «Γερμανο-Τουρκική Συνθήκη Φιλίας» (γερμανικά: Türkisch-Deutscher Freundschaftsvertrag, τουρκικά: Türk-Alman Dostluk Paktı), ένα σύμφωνο μη-επίθεσης που τέθηκε σε λειτουργία την ίδια μέρα, μέχρι τον Αύγουστο του 1944 όταν η Τουρκία, βλέποντας τους Σοβιετικούς να εισβάλλουν στη Βουλγαρία, αποφάσισε να αποκοπεί διπλωματικά κι εμπορικά από τη Γερμανία.

Στα πλαίσια αυτής της τριετούς φιλικής σχέσης των δύο κρατών, υπογράφτηκε και η «Συμφωνία του Κλόντιους», σύμφωνα με την οποία η Τουρκία δέχτηκε να εξάγει 45 χιλ. τόνους χρωμίτη στη Γερμανία για το 1941-1942, κι άλλους 90 χιλ. τόνους ετησίως για το 1943 και το 1944, απαραίτητο μετάλλευμα για την κατασκευή όπλων και τη συνέχιση του πολέμου από τους Γερμανούς. Σα να μην έφταναν αυτά, είναι δεδομένο και ένα άλλο αποτροπιαστικό γεγονός: οι Ναζί βρήκαν στην Τουρκία την καλύτερη τιμή για να πουλούν τα λιωμένα χρυσά δόντια των θυμάτων από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

ΠΗΓΕΣ

The Boston Globe, 18 June 1941

Middlesboro Daily News, 18 June 1941

Daily Beast , 10-10-2019

Washington Post, 10-10-2019

Το παρόν άρθρο αρχικά δημοσιεύτηκε στην αγγλόφωνη σελίδα του αρθρογράφου, Holistic Analysis of Historical Facts.

, , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.