Το κράτος των SS της Βουργουνδίας: Τα σχέδια της Γερμανίας για τη Δυτική Ευρώπη, Β’ Μέρος

Γράφει ο Νικόλαος Γιώτης

Σε αντίθεση με τα λοιπά γεωπολιτικά σχέδια του Γ’ Ράιχ για τη Δυτική Ευρώπη, που είναι λίγο-πολύ γνωστά, το σχέδιο για το ανεξάρτητο κράτος των SS με το όνομα “SS Staat Burgund”, δεν είναι γνωστό παρά σε λίγους. Κι αυτό γιατί παρέμεινε ένας πολύ θεωρητικός σχεδιασμός του αρχηγού της “Μαύρης Τάξης” Heinrich Himmler. Μετά τον πόλεμο, οι άνδρες που ανήκαν στα SS καθώς και οι Ευρωπαίοι εθελοντές προορίζονταν να είναι η κοσμοθεωρητική “ελίτ” της εθνικοσοσιαλιστικής Neuordnung (Νέας Τάξης) στην Ευρώπη. Το σκεπτικό ήταν ότι ένα ανεξάρτητο κράτος υπό την απευθείας διοίκηση του επίλεκτου αυτού σώματος θα έδινε άλλο κύρος στη θέση του στο Μεταπόλεμο.

Υπήρχε και ιστορικό προηγούμενο στο οποίο “πατούσε” ο Χίμλερ: Το Τάγμα των Τευτόνων Ιπποτών. Οι φημισμένοι Γερμανοί μοναχοί-ιππότες του Μεσαίωνα, τα πολεμικά τους κατορθώματα στις φονικές μάχες της Παλαιστίνης και της Ανατολικής Ευρώπης και φυσικά το εκτενές ανεξάρτητο μεσαιωνικό κράτος του Τάγματος στα εδάφη της σημερινής Πολωνίας και των Βαλτικών Χωρών, ήταν βασική επιρροή όταν οργάνωνε τη φυλετική και ιδεολογική “αριστοκρατία” της ε/ς Γερμανίας. Στα χνάρια αυτών λοιπόν ήθελε να βαδίσει ο υπέρμετρα φιλόδοξος Reichsfϋhrer- SS.

Γεωγραφικά μιλώντας, ο όρος “Βουργουνδία” είναι ένας μάλλον αφηρημένος όρος: Ένας αριθμός από διαφορετικές περιοχές ανά την Ιστορία έχουν καταγραφεί με αυτό το όνομα. Αρχικά το ομώνυμο γερμανικό φύλο των Βουργουνδών εγκαταστάθηκε στη Βορμς το 411 μ.Χ. Ανάμεσα στις συγκρούσεις που συνόδευσαν το τέλος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τελικά οι Βουργουνδοί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που σήμερα είναι τα σύνορα Ελβετίας-Γαλλίας- Ιταλίας. Η χώρα κατακτήθηκε από τους επίσης Γερμανούς Φράγκους το 534 μ.Χ. Ακολούθησε χωρισμός του κράτους στα τρία και μια μακραίωνη και περίπλοκη Ιστορία ενοποιήσεων, επαναδιαιρέσεων και επανενώσεων. Eν τέλει το βασίλειο της Βουργουνδίας απορροφήθηκε από τη μεσαιωνική Γαλλία υποβιβαζόμενο σε επαρχία της το 1477 μετά τη μάχη του Νανσύ και το τέλος των Βουργουνδικών Πολέμων.

Σύμφωνα με το Χίμλερ, η Βουργουνδία, που αποτελούσε ένα “αρχαίο οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο”, έκτοτε είχε καταντήσει “τίποτα περισσότερο από ένα γαλλικό παράρτημα, γνωστό μόνο για την οινοποιία του”. Το σχέδιο του προέβλεπε τη μεταμόρφωση της Βουργουνδίας σε ένα ανεξάρτητο “κράτος-μοντέλο”, θεωρητικά βρισκόμενο εκτός του “Μείζονος Γερμανικού Ράιχ”, αλλά παρόλα αυτά διοικούμενο από μια εθνικοσοσιαλιστική κυβέρνηση του σώματος των SS, που θα είχε το δικό του στρατό, τους δικούς του νόμους και δικές του ταχυδρομικές υπηρεσίες. Θα περιελάμβανε το γαλλικό καντόνι της Ελβετίας (περιοχή Romandy), την επαρχία της Πικαρδίας (Picardy) με την Αμιένη, την περιοχή της Καμπανίας (Champagne) με τις πόλεις Ρεμς και Τρουά, την επαρχία Franche-Comté με τις πόλεις Ντιζόν, Chalons & Nevers, τη δυτική βαλλωνική επαρχία Hainaut (Αινώ) του Βελγίου καθώς και το Λουξεμβούργο. Ως κράτος θα είχε πρόσβαση τόσο στη Μεσόγειο Θάλασσα στο Νότο με την ενσωμάτωση της Προβιγκίας, όσο και στο Κανάλι της Μάγχης στα βόρεια, πιθανόν με την προσθήκη στο σχεδιασθέν κράτος τμήματος της Φλάνδρας. Σύμφωνα δε με άλλες πηγές, ο Χίμλερ επιθυμούσε επίσης να ενσωματώσει στο σχεδιαζόμενο κράτος των SS ολόκληρη την Ολλανδία και το Βέλγιο. Η πρωτεύουσα κι έδρα της κυβέρνησης προτάθηκε να είναι είτε η πόλη Ντιζόν στην Ανατολική Γαλλία είτε το Νανσύ, το όνομα του οποίου θα γερμανοποιούνταν σε Nanzig. Η επίσημη γλώσσα του κράτους προοριζόταν να είναι τα γερμανικά, αλλά αρχικά θα ήταν και τα γαλλικά, καθώς οι κάτοικοι του κράτους θα ήταν τόσο Γερμανοί έποικοι (είχε γίνει πρόταση για ένα εκατομμύριο εποίκους στις πρώην γαλλικές περιοχές) όσο και γαλλόφωνοι γηγενείς. Με ασφάλεια μπορεί να ειπωθεί, ότι ο γεωστρατηγικός στόχος και του σχεδίου “Βουργουνδία” ήταν η Γαλλία να περιοριστεί στα μεσαιωνικά της σύνορα με την πάλαι ποτέ Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους και να αποδυναμωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο παύοντας οριστικά να είναι απειλή, έχοντας ένα ισχυρό κράτος-δορυφόρο του Τρίτου Ράιχ στα ανατολικά της άκρα.

Μιας κι έγινε παραπάνω αναφορά στη γαλλική Ελβετία, πρέπει να αναφερθεί εδώ ότι οι Γερμανοί είχαν εκπονήσει το Φθινόπωρο του 1940 σχέδιο για εισβολή στο κράτος αυτό (Επιχείρηση Tannenbaum, ‘Έλατο’). Αν κι ο Χίτλερ αντιπαθούσε την Ελβετία και την αποκαλούσε “μια ουλή στο πρόσωπο της Ευρώπης”, τελικά λόγω πολιτικο-στρατιωτικών προτεραιοτήτων και πολεμικής οικονομίας το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Ωστόσο, σε περίπτωση εφαρμογής του, προβλεπόταν η διαίρεση του κράτους σε τρία τμήματα: Το γερμανικό καντόνι θα προσαρτούνταν στο Γ’ Ράιχ, το ιταλικό καντόνι στην Ιταλία του Μουσολίνι κι ο Χίμλερ πρότεινε την προσάρτηση του γαλλόφωνου καντονιού στο ανεξάρτητο μεταπολεμικό βουργουνδικό κράτος.

Όπως βέβαια ειπώθηκε και στην αρχή, δεν γνωρίζουμε ακόμη σήμερα κατά πόσο αυτά ήταν προσωπικές φιλοδοξίες του Χίμλερ ή, (όπως αυτός υποστήριζε), ότι είχε πίσω του την αμέριστη στήριξη του ηγέτη του. Παρά το γεγονός ότι πράγματι ο Γερμανός καγκελάριος το 1942 ανέφερε ότι η περιοχή του πρώην βασιλείου της Βουργουνδίας “είχε κλαπεί από τους Γάλλους σε μια αδύναμη στιγμή της Γερμανίας” κι ότι θα προσαρτούνταν κι αυτή μετά την ενσωμάτωση των εδαφών της “Βορειοανατολικής Γραμμής” (βλέπε την πρώτη δημοσίευση εδώ για τα σχέδια της Γερμανίας για τη Δυτική Ευρώπη), δεν έγινε ποτέ λόγος για ανεξάρτητη Βουργουνδία. Το πιθανότερο συνεπώς είναι ότι το εν λόγω σχέδιο δεν εγκατέλειψε ποτέ το επιτελικό γραφείο του Reichsfϋhrer-SS και δεν συζητήθηκε στα ανώτατα κλιμάκια ως ιδέα σε αντίθεση με άλλες γεωπολιτικές προτάσεις.

, , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.