Χίτλερ και ναρκωτικά: Ο προσωπικός γιατρός και οι 3.000 ενέσεις

Γράφει ο Νίκος Φραγκιαδάκης

Τα ναρκωτικά στη μεσοπολεμική Γερμάνια

Μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο και τη συνθήκη των Βερσαλλιών η Γερμανική Αυτοκρατορία (Β’ Ράιχ) ακρωτηριάστηκε χάνοντας σημαντικά ευρωπαϊκά εδάφη (Αλσατία, Λωρραίνη κ.α.), καθώς και όλες τις υπερπόντιες κτήσεις της. Έτσι σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπως η Αγγλία ή η Γαλλία δεν μπορούσε να παράγει φυσικά διεγερτικά  (πχ καφές, βανίλια και πιπέρι). Οπότε οδηγήθηκε στην παραγωγή υποκατάστατων χημικών διεγερτικών προϊόντων, πράγμα το οποίο ήταν σχετικά εύκολο για αυτήν καθώς προπολεμικά διέθετε τη μεγαλύτερη και πιο σύγχρονη χημική βιομηχανία στον κόσμο.

Ανάμεσα στα διάφορα φάρμακα τα οποία παρήγαγαν οι εταιρείες της, ορισμένα ήταν ναρκωτικά, πχ μορφίνη και ηρωίνη. Μάλιστα η ζήτησή τους από τον κόσμο ήταν τόσο μεγάλη, που οι φαρμακοβιομήχανοι αύξησαν την παραγωγή τους κι άρχισαν τις εξαγωγές τους στο εξωτερικό. Με αυτόν τον τρόπο ο γερμανικός λαός ήρθε σε επαφή με τα ναρκωτικά και η Γερμανία μόλις το 1926 βρισκόταν στην κορυφή των χωρών που παρήγαγαν μορφίνη και ηρωίνη. Ενδεικτικά σε μια πενταετία παράχθηκαν 91 τόνοι μορφίνης(!) και οι  γερμανικές εταιρείες Merck, Boehringer και Knoll έλεγχαν  το 80% της παγκόσμιας αγοράς κοκαΐνης.

Όμως, όταν το 1933 ο Χίτλερ ορκίστηκε Καγκελάριος της Γερμανίας τα ναρκωτικά απαγορεύτηκαν δια νόμου για ιδεολογικούς, κυρίως, λόγους. Βεβαία, αυτή η απαγόρευση έμεινε στα χαρτιά κι ίσχυσε μόνο για τον απλό λαό, καθώς ανώτατοι Ναζί αξιωματούχοι έκαναν οι ίδιοι διακίνηση και χρήση ναρκωτικών. Ακόμα, και ο ίδιος ο Χίτλερ ήταν εθισμένος σε διάφορες ουσίες  με τη σύμπραξη πάντα του προσωπικού του γιατρού Theodor Morell. ( 1)

Theodor Morell, προσωπικός ιατρός του Χίτλερ

Μορέλ, ο γιατρός του Χίτλερ

Ο Μορέλ έγινε μέλος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος του Χίτλερ το 1933, διότι μέλη των ταγμάτων εφόδου των Ναζί (SA) βανδάλισαν το ιατρείο του, καθώς τον πέρασαν για Εβραίο. Είχε ασυνήθιστη για Γερμανό εμφάνιση (σκούρα επιδερμίδα) και παράξενο επώνυμο.

Με την εγγραφή του στο κόμμα άρχισε να έχει πολλούς πελάτες, ανάμεσα σε αυτούς, και τον στενό συνεργάτη του Χίτλερ, Χάινριχ Χόφμαν. Ο Χόφμαν το 1936 οργάνωσε μια δεξίωση στο σπίτι του και κάλεσε τον Μορέλ για να τον ευχαριστήσει που με τις θεραπείες του τού έσωσε τη ζωή . Μεταξύ των άλλων καλεσμένων του Χόφμαν ήταν και ο Χίτλερ ο οποίος συμπάθησε πολύ τον επιτυχημένο δόκτορα κι έναν χρόνο αργότερα (3) , τον έκανε προσωπικό του γιατρό.

Ο Χίτλερ σιχαινόταν τους γιατρούς, διότι προσπαθούσαν πάντα να ξεψαχνίσουν τις βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε. Όμως, ο Μορέλ διέφερε, διότι το μόνο που έκανε ήταν να χρησιμοποιεί ως θαυματουργό ιατρικό εργαλείο τη βελόνα, τις ενέσεις και τα χάπια.(2)

Ο Χίτλερ από νεαρή ηλικία υπέφερε από κράμπες στο στομάχι, διάρροια κι εντερικά προβλήματα. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα σχεδόν μετά από κάθε γεύμα να σηκωνόταν από το τραπέζι και να εξαφανιζόταν για ευνόητους λογούς. Επειδή, αυτό το πρόβλημα έφερνε σε δύσκολη θέση τον ανερχόμενο τότε πολιτικό αποφάσισε να στραφεί στα λαχανικά για θεραπεία (όπως αναφέραμε παραπάνω). Μάλιστα ο ίδιος έκανε τακτικά κλύσμα με χαμομήλι.

Μια μέρα ο Μορέλ παρατήρησε τον Φύρερ να τρώει ένα από τα χορτοφαγικά του γεύματα και στη συνεχεία, αφού παρακολούθησε τις συνέπειές του (τα χορτοφαγικά γεύματα του Χίτλερ επιδείνωναν, εν αγνοία του, την ήδη άσχημη κατάσταση της υγείας του), είπε χαρακτηριστικά τα εξής: «Ο Χίτλερ παρουσίασε τέτοια δυσκοιλιότητα και μετεωρισμό (αέρια)(6) που ποτέ δεν είχα αντιμετωπίσει ως γιατρός στο παρελθόν».

Τότε ο Μορέλ διαβεβαίωσε τον Χίτλερ ότι είχε βρει τη θεραπεία η οποία θα έδινε οριστική λύση στο πρόβλημα του και του χορήγησε ορισμένα κομπογιαννίτικα χάπια που τα ονόμαζαν Dr. Kuster. Ο Χίτλερ έπαιρνε 16 τέτοια χάπια την ημέρα, τα οποία τον ανακούφιζαν από τα εντερικά του προβλήματα. Όμως, αυτό που δεν ήξερε ο Χίτλερ ήταν ότι τα χάπια αυτά περιείχαν μεγάλες ποσότητες στρυχνίνης (τοξική ουσία που σε μεγάλες ποσότητες λειτουργεί ως δηλητήριο) και ατροπίνης (το φάρμακο αυτό προκαλεί μεταπτώσεις στη διάθεση όποιου ατόμου το λάβει). Τα χάπια αυτά είναι πολύ πιθανό να ευθύνονται για το ωχρό δέρμα του Χίτλερ και για τις διαλείψεις που πάθαινε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Στη συνεχεία ο Μορέλ του έδωσε ένα προβιοτικό (ζωντανοί μικροοργανισμοί σε μορφή χαπιών), (5) που περιείχε στέλεχος του βακτηριδίου E.coli, και το ονόμαζαν Mutaflor που μάλλον του περιόρισε τα εντερικά του προβλήματα. Ο Χίτλερ έμεινε πολύ ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα της παραπάνω θεραπείας, καθώς είδε ότι θεραπεύτηκε κι από ένα έκζεμα που είχε στο πόδι κι έκτοτε ο γιατρός μπήκε στον στενό του κύκλο.

Ασθένειες και εξάρτηση

Όταν μάλιστα ο Χίτλερ αρρώστησε σοβαρά από ίκτερο, τρεις άλλοι Ναζί γιατροί προσπάθησαν να απολύσουν τον Μορέλ. Ο Χάινριχ Χίμλερ φοβήθηκε ότι ο γιατρός ήταν κατάσκοπος και θα δηλητηρίαζε τον Χίτλερ εσκεμμένα. Έτσι ανέκρινε τον βοηθό του, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι ο γιατρός ήταν πιστός στον Χίτλερ. Ο «Φύρερ», όμως, είχε τέτοια εξάρτηση από τον Μορέλ που τελικά έδιωξε τους τρεις Ναζί γιατρούς, αντί για αυτόν. (3) Μάλιστα του αγόρασε μια πολυτελή βίλα, η οποία γειτόνευε με εκείνη του Γκέμπελς , έτσι ώστε να τον έχει πάντα δίπλα του. (2)

Εκτός από κράμπες στο στομάχι, ο Χίτλερ υπέφερε κι από πρωινή ατονία. Για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, ο γιατρός του έκανε ενέσεις με ένα παράξενο υγρό παρασκεύασμα που έφτιαχνε με μια μυστική σκόνη που κρατούσε σε ειδικές θήκες. Μόλις ο Χίτλερ τέλειωνε το πρωινό του, καλούσε τον Μορέλ στο δωμάτιο του. Αμέσως ο γιατρός σήκωνε το μανίκι του Χίτλερ και του χορηγούσε μια τέτοια ένεση, η οποία περιείχε ένα κοκτέιλ φαρμάκων τόσο ισχυρών που σήμερα θεωρούνται παράνομα, εθιστικά κι επικίνδυνα, πχ αμφεταμίνες, κωδείνη (οπιούχο αναλγητικό) κι άλλες επικίνδυνες ουσίες.

Βεβαία, ο Χίτλερ δεν προβληματίστηκε με αυτό το ζήτημα, ούτε κι ανησύχησε. Αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να είναι τα φάρμακα αποτελεσματικά, έστω κι αν είχαν σοβαρές παρενέργειες πάνω του. (3)

Το 1941 ο «Φύρερ» αρρώστησε πολύ σοβαρά κατά τη διάρκεια της πιο κρίσιμης φάσης της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα. Την ημέρα εκείνη ο Χίτλερ έπρεπε να παρευρεθεί σε μια ιδιαίτερα σημαντική συνάντηση με τους στρατηγούς του, για να καθορίσουν τον στρατηγικό σχεδιασμό του πολέμου. Γι΄αυτό τον λόγο κάλεσε τον Μορέλ κι απαίτησε από αυτόν να τον κάνει άμεσα καλά. Τότε εκείνος του χορήγησε όπιο, με αποτέλεσμα ο Χίτλερ να ανακτήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα τις δυνάμεις του και να παρευρεθεί στη συγκεκριμένη συνάντηση. Μόνο που το όπιο του προκάλεσε τέτοιο εθισμό ώστε από εκείνη την ημέρα και για τα επόμενα 3 χρόνια έκανε χρήση οπιούχων φαρμάκων, στεροειδών [οργανικοί λιποδιαλύτες που βοηθούν στην παραγωγή ορμονών (7) ] κι αποσταγμάτων ορμονών, τα οποία ο Μορέλ του χορηγούσε πολλές φορές πειραματικά. Βεβαία, στόχος όλων αυτών των φαρμάκων ήταν η καταπολέμηση του άγχους και η συναισθηματική τόνωση του Χίτλερ.

Το 1944, μετά από έναν τραυματισμό του, ο Χίτλερ ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την κοκαΐνη, η οποία τότε χρησιμοποιούνταν ως ένα φάρμακο τοπικής αναισθησίας. (2) Ο Μορέλ άρχισε να χορηγεί στον Χίτλερ κοκαΐνη υπό τη μορφή σταγόνων για τα μάτια, έχοντας μάλιστα βάλει δεκαπλάσια δοσολογία από την επιτρεπτή.(3) Στον Χίτλερ άρεσε η αίσθηση της νέας αυτής ουσίας και υπολογίζεται ότι μέσα σε ένα τρίμηνο έκανε πάνω από πενήντα φορές χρήση αυτής.(2) Συμφώνα με απόρρητα έγγραφα τα οποία ήρθαν στο φως στην Αμερική το 2012 , μεταξύ των οποίων και μια αναφορά, μεγέθους  47 σελίδων, του Μορέλ και μερικών άλλων γιατρών που παρακολουθούσαν τον «Φύρερ», φαίνεται ότι ο Χίτλερ εθίστηκε στην κοκαΐνη και την ζητούσε απεγνωσμένα. Σύντομα άρχισε να ρουφάει από τη μύτη κοκαΐνη, για να καθαρίσει τα ρουθούνια του και να καταπραΰνει τον λαιμό του. Πιθανόν η ψυχωτική συμπεριφορά του Χίτλερ τα τελευταία χρονιά του πολέμου να όφειλε στη χρήση κοκαΐνης!

Πέρα των παραπάνω προβλημάτων ο Χίτλερ φαίνεται να αντιμετώπιζε προβλήματα στη σεξουαλική του ζωή με την ερωμένη του Εύα Μπράουν. Για να τον βοηθήσει λοιπόν ο Μορέλ, του έκανε ενέσεις ανδρισμού, οι οποίες περιείχαν σπέρμα, διαλυμένους όρχεις ταύρου και τεστοστερόνη. Οι ενέσεις αυτές γινόντουσαν πάντα τις νύχτες που περνούσε ο Χίτλερ με την ερωμένη του. (3) Μάλιστα το εν λόγω φάρμακο το έλεγαν Testoviron, το οποίο θεωρείται παράγωγο της τεστοστερόνης. (4)

Ο Χίτλερ λάτρευε ένα συγκεκριμένο καφέ παλτό, το οποίο το φορούσε σε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις του και δεν το αποχωριζόταν ποτέ. Όμως, το παλτό αυτό ήταν πολύ λεπτό και δεν άντεχε στο δριμύ ψύχος του χειμώνα της Γερμανίας. Έτσι λοιπόν ο Χίτλερ για να αντέχει στο κρύο και να φορεί παράλληλα το αγαπημένο του παλτό ζήτησε τη βοήθεια του Μορέλ , ο οποίος του έκανε ενέσεις που περιείχαν βιταμίνη D.

Επίσης, πριν από κάθε επίσημη ομιλία του ο Μορέλ του χορηγούσε μια ενδοφλέβια ένεση γλυκόζης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα μια έκρηξη ενέργειας μέσα σε 20 δευτερόλεπτα.

Ο Γερμανός ερευνητής Νόρμαν Ολερ στο βιβλίο του: «Υπερδιέγερση» υπολογίζει ότι στο διάστημα 1936-1945 ο Χίτλερ έλαβε περίπου τρεις με τέσσερις χιλιάδες ενέσεις, καθώς ο γιατρός του χορηγούσε μια ή δυο την ημέρα. (2)

Τον Ιούλιο του 1943, ο Χίτλερ συναντήθηκε στη Βόρεια Ιταλία με τον σύμμαχο του Μπενίτο Μουσολίνι προκειμένου να τον πείσει να συνεχίσει τον πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας. Στην προσπάθεια του λοιπόν να πείσει τον Ιταλό ομόλογο του, έπαθε παροξυσμό που συνοδευόταν από ακατάσχετη φλυαρία και μπέρδευε τα λογία του. Ο λόγος αυτής της συμπεριφοράς ήταν μια ναρκωτική ουσία που του είχε χορηγήσει ο Μορέλ , η οποία ονομαζόταν eukodal (ένα ημι-συνθετικό oπιοειδές παρόμοιο με, αλλά ισχυρότερο από, την ηρωίνη) και προκαλούσε ευφορία. (4)

Στα τέλη του 1944, ο Μορέλ αναφέρει στις σημειώσεις του ότι δυσκολευόταν να κάνει ενέσεις στον Χίτλερ, διότι οι φλέβες του ήταν κατεστραμμένες και ο εντοπισμός μιας διαθέσιμης ήταν μια ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία.

Προς το τέλος

Τον Ιανουάριο του 1945 η κατάρρευση του Γ’ Ράιχ ήταν πλέον γεγονός, καθώς ο Κόκκινος Στρατός πλησίαζε απειλητικά προς το Βερολίνο. Ο Χίτλερ με τους στενότερους συνεργάτες του αποσύρθηκε στο υπόγειο καταφύγιο του κάτω από το Ραιχστάγκ. Οι προμήθειες φαρμάκων ήταν περιορισμένες, καθώς στα τέλη Φεβρουαρίου είχαν απομείνει στις αποθήκες μόνο λίγες αμπούλες για το συκώτι. Ο Μορέλ έγραφε στις σημειώσεις του ότι ο Χίτλερ εμφάνισε συμπτώματα στέρησης: τρεμούλιασμα, σωματική κατάρρευση κι από το στόμα του έτρεχαν σάλια. (2)  Επίσης, εμφάνισε τρεμούλιασμα στο αριστερό του χέρι, πράγμα το οποίο υποδηλώνει αρχή πάρκινσον. Τότε διάφοροι από τους τελευταίους πιστούς ακολούθους του Χίτλερ, ανάμεσα τους και η Εύα Μπράουν, κατηγόρησαν τον Μορέλ ότι είχε εμμονή με τις ενέσεις και ότι κατάντησε τον Χίτλερ τοξικομανή. (3)

Τελικά ήταν ο ίδιος ο Χίτλερ που έδιωξε τον Μορέλ από κοντά του, καθώς διαπίστωσε ότι ο πιστός του γιατρός δεν μπορούσε να τον βοηθήσει άλλο. Στα τελευταία γενέθλια του Χίτλερ τον Απρίλιο του 1945 ο Μορέλ του πήγε ως δώρο ένα δίσκο με μια ένεση καφεΐνης πάνω του. Ήταν το μόνο που κατάφερε να βρει. Βλέποντάς το αυτό ο Χίτλερ τον άρπαξε από τον γιακά και του φώναξε: «Θεωρείτε ότι είμαι κανένας ηλίθιος; Μάλλον θέλετε να μου δώσετε μορφίνη. Πηγαίνετε στο σπίτι σας, βγάλτε τη στολή του προσωπικού μου γιατρού και κάντε ότι δεν με είδατε ποτέ!». Ο Μορέλ, αφού πρώτα κατέρρευσε λίγο στα πόδια του Χίτλερ, σηκώθηκε κι έφυγε φοβούμενος για τη ζωή του, όταν ο Χίτλερ τον απείλησε ότι θα διατάξει να τον τουφεκίσουν. (2) Μια μέρα αργότερα ο «εκλεκτός» ασθενής του αυτοκτόνησε μαζί με την ερωμένη του.

Ο Μορέλ συνελήφθη στα μέσα Μαΐου του 1945 από τους Αμερικανούς, οι οποίοι τον ανακάλυψαν στην κρυψώνα του στην Βαυαρία, με αποτέλεσμα να τον φυλακίσουν και να τον ανακρίνουν διαρκώς επί δυο χρόνια. Όμως, ο γιατρός δεν μαρτύρησε τίποτα ούτε για τον Χίτλερ, ούτε για τα εγκλήματά του. Παρέμενε απαθής και σιωπηλός, υποφέροντας συχνά από παρανοϊκούς παροξυσμούς. (2) Μάλιστα ένας Αμερικανός αξιωματούχος που συμμετείχε στις ανακρίσεις δήλωσε αηδιασμένος από την έλλειψη προσωπικής υγιεινής του γιατρού. (3) Τελικά ο Μορέλ δεν κατηγορήθηκε ποτέ για εγκλήματα πολέμου (4) και το καλοκαίρι του 1947, οι Αμερικανοί τον άφησαν ελεύθερο, ξεφορτώνοντάς τον κυριολεκτικά μπροστά από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Μονάχου. Τότε μια Εβραία (!) νοσοκόμα του Ερυθρού Σταυρού, που περνούσε τυχαία από εκεί, λυπήθηκε τον ρακένδυτο, άρρωστο και με δύσμοιρη όψη άνδρα και τον μετέφερε στο νοσοκομείο του Τεγκερνζεε. Εκεί ο Μορέλ άφησε την τελευταία του πνοή στις 26 Μαΐου του 1948 (2), πεθαίνοντας από εγκεφαλικό. (3)

Πεθαίνοντας ο Μορέλ άφησε πίσω του ιατρικά έγγραφα τα οποία μαρτυρούσαν τον εθισμό του «Φύρερ» στα ναρκωτικά. Είναι παράδοξο πως αυτός ο άνθρωπος που προσπαθούσε να αποκαταστήσει την υγεία του Χίτλερ, συνέβαλε τελικά στην πτώση του. (3)

Επίλογος – Συμπέρασμα

Στην παραπάνω εργασία φάνηκε καθαρά πόσο πολύπλευρη μπορεί να είναι, όχι μόνο η Ιστορία ως επιστήμη, αλλά και γενικότερα η ζωή ενός ανθρώπου. Για να πάρει κάποιος μια απόφαση για να πει ή να κάνει κάτι, σίγουρα υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν  την σκέψη του. Στην περίπτωση του Χίτλερ δεν ξέρουμε εάν έφταιγαν τα ναρκωτικά που έπαιρνε ή η κακή του υγεία (ψυχική και σωματική) ή ο χαρακτήρας του και η προσωπική του φιλοδοξία γενικότερα για αυτά που έκανε. Κατά την ταπεινή μου γνώμη όλα αυτά μαζί, αλλά και το καθένα ξεχωριστά, έπαιξαν τον ρόλο τους κρυφά ή φανερά στη διαμόρφωση της παράνοιας που τον διακατείχε και που τον οδήγησε στο να ξεκινήσει έναν ακόμη καταστροφικό παγκόσμιο πόλεμο και να δολοφονήσει εκατομμύρια αθώους ανθρώπους. Βεβαία, δεν ξέρουμε εάν η έκβαση του πολέμου θα ήταν διαφορετική, εάν κι εφόσον ο Χίτλερ δεν έπαιρνε ναρκωτικά. Ωστόσο τους τελευταίους 9 μήνες του Β’ Παγκόσμιου πολέμου, τουλάχιστον στην Κεντρική Ευρώπη, προκληθήκαν περισσότεροι θάνατοι από όσοι τα προηγούμενα χρόνια του πολέμου. Αυτό ίσως μπορεί να αποδοθεί στις αυταπάτες που είχε ο Χίτλερ εκείνη την περίοδο. (4) Όμως, η Ιστορία δεν γράφεται με υποθέσεις, αλλά από γεγονότα και παραμένει ιδία όπως έγινε, μην αλλάζοντας ποτέ…

                                                                    

Βιβλιογραφία :

(1)          https://www.mixanitouxronou.gr/to-vinteo-ntokoymento-poy-kategrapse-ton-chitler-na-kanei-anexigita-neyrikes-kiniseis-oi-eidikoi-ektimoyn-oti-vriskotan-se-yperdiegersi-logo-ton-narkotikon-vinteo/

(2)          https://www.mixanitouxronou.gr/ti-narkotikes-oysies-chorigoyse-sto-chitler-o-prosopikos-giatros-toy-germanos-ereynitis-milaei-sti-quot-michani-toy-chronoy-quot-gia-ton-mystiriodi-morel-kai-tis-eneseis-toy-vinteo/

(3)          https://www.mixanitouxronou.com.cy/b-pagkosmios/o-chitler-itan-ethismenos-stin-koka-ni-ke-tis-amfetamines-pathene-krisis-isterias-ke-stis-erotikes-sinantisis-tin-eva-braoun-ekane-enesis-andrismou/

(4)          http://www.agriniotimes.gr/ethismos-xitler-narkotika-katarreusi/

(5)          https://www.onmed.gr/ygeia/story/364458/proviotika-giati-einai-polytima-gia-ton-organismo

(6)          https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82

(7)          https://www.mednutrition.gr/portal/efarmoges/leksiko-diatrofis/13437-steroeidi

(8)          https://www.youtube.com/watch?v=h0jKr5pQa9s&feature=emb_logo (Βίντεο με τη συνέντευξη ενός Γερμανού ερευνητή στη Μηχανή του Χρόνου για τα ναρκωτικά που έπαιρνε ο Χίτλερ).

(9)          https://www.youtube.com/watch?v=5xw8cOOYc_M&feature=emb_logo (Βίντεο- ντοκουμέντο που δείχνει τον Χίτλερ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936 να τρέμει υποφέροντας από την εξάρτηση του προς τα ναρκωτικά).

, , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.