17 Μαρτίου 790: Μνήμη της μετά φιλανθρωπίας επενεχθείσης φοβεράς απειλής του σεισμού στην Πόλη

από τη σελίδα Αγιά Σοφιά / Hagia Sophia

Ο σεισμός έγινε στην Κωνσταντινούπολη στις 17 Μαρτίου του έτους 790, επί αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του ΣΤ’ του Πορφυρογέννητου, υιού της Ειρήνης της Αθηναίας.

Όπως αναφέρεται στο Λαυρεωτικό Κώδικα, όλη η γη κλονιζόταν επί πολλές ημέρες. Τότε κατέπεσε μεγάλο μέρος των τειχών της Κωνσταντινουπόλεως, ράγισαν ναοί και κατέπεσαν οικίες. Ο βασιλεύς μαζί με τον Πατριάρχη Ταράσιο και τον λαό, έκαναν λιτανείες με τον Τίμιο Σταυρό, τα άγια λείψανα και τις ιερές εικόνες και προσεύχονταν με δάκρυα και νηστεία να τους ελεήσει ο Θεός και να αποστρέψει την οργή Του. Ο Κύριος έγινε ελπίδα για όλους και κατάπαυσε τον τρόμο της γης.

Ο συγκεκριμένος σεισμός μνημονεύεται (μεταξύ άλλων σεισμών) στο εκκλησιαστικό Μηνολόγιο. Η ιστορία διασώζει μνήμες τέτοιων καταστρεπτικών σεισμών που είχαν φοβερές συνέπειες και σε ανθρώπους και σε άλλα αντικείμενα. Μέσα στο Συναξάριο της Εκκλησίας, που διαβάζεται καθημερινά κατά την ακολουθία του Όρθρου, διασώζονται οι μνήμες τέτοιων φοβερών σεισμών. Και το ότι ετέθησαν στο Συναξάριο, αυτό ήταν έκφραση της ευγνωμοσύνης προς τον Θεό για την σωτηρία, αλλά και της παρακλήσεως προς Αυτόν για να μη συμβούν εκ νέου τέτοιες καταστροφικές ενέργειες.

Στη φωτογραφία: Τα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, (φωτογραφία του 1935, από τη συλλογή του Αιγυπτιώτη συλλέκτη Ιωάννη Τρικόγλου).

, , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.