Druzhina: Το επίλεκτο ιππικό της μεσαιωνικής Ρωσίας

Γράφει ο Μανώλης Χατζημανώλης

Κάθε Ρως πρίγκιπας που σεβόταν τον εαυτό του φρόντιζε να συντηρεί την δική του «εταιρεία» (druzhina) που αποτελούσε τρόπον τινά τον μόνιμο στρατό του πριγκιπάτου του. Στελεχωμένες κατά την πρώιμη περίοδο (9ος αιώνας) κυρίως από Σκανδιναβούς τυχοδιώκτες (βαράγγους), σύντομα μέλη της τοπικής σλαβικής αριστοκρατίας αλλά και άλλων εθνικοτήτων εντάχθηκαν στις τάξεις των druzhinniki.

Tα μέλη των druzhina συντηρούνταν μεν από τον ηγεμόνα τους αλλά, σε αντίθεση με τους σκλάβους-στρατιώτες του Ισλάμ ή τους Φράγκους ιππότες που δένονταν με όρκους πίστης προς τον φεουδάρχη τους, δεν ήταν ασύνηθες το φαινόμενο να τον εγκαταλείπουν για να υπηρετήσουν υπό τις διαταγές ενός άλλου πρίγκιπα. Τα μέλη της ανώτερης σλαβικής αριστοκρατίας (βογιάροι) είχαν ρόλο συμβούλων και επιτελικών αξιωματικών, ενώ οι κατώτεροι ευγενείς, που αποτελούσαν και την πλειοψηφία, υπηρετούσαν ως απλοί στρατιώτες.

Αυτοί οι τελευταίοι αποτέλεσαν και τον κορμό των λεγόμενων «ρωσικών» ταγμάτων της Αν. Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δελεασμένοι από τους υψηλούς μισθούς (οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες ήταν γνωστοί καλοπληρωτές της εποχής), την προσδοκία για λάφυρα κατά τις ατέρμονες συγκρούσεις του 11ου αιώνα στην Μικρά Ασία, αλλά και την παραχώρηση γης (πρόνοιες) ως αντάλλαγμα για την στρατιωτική τους υπηρεσία.

, , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.