Αυτή ήταν η στρατιωτική κατάσταση στην Ευρώπη την 1η Μαΐου 1945.
Χαρίτος Αναστασίου – 01/05/2020 – Ελληνική και Παγκόσμια Στρατ. Ιστορία
Στην Ιταλία το σύνολο των ιταλικών φασιστικών δυνάμεων, ο Esercito Nazionale Repubblicano της Repubblica Sociale Italiana 429,000 άνδρες υπό τον Στρατάρχη Rodolfo Graziani είχαν παραδοθεί ήδη δύο μέρες πριν. Στις 2 Μαΐου το μεσημέρι συνέβη και η επίσημη παράδοση των γερμανικών δυνάμεων της Ιταλίας, όπως είχε ήδη συμφωνηθεί στις 29 έπειτα από επίπονες διαπραγματεύσεις στην Caserta. 1,000,000 Γερμανοί παραδόθηκαν στον Στρατάρχη Sir Harold Alexander από τον Στρατηγό von Viettinghof και τον SS Obergruppenfuhrer Wolff, τερματίζοντας το Ιταλικό Μέτωπο και συνάμα τον Ιταλικό Εμφύλιο.

Ήδη από τις 15 Απριλίου οι Καναδοί είχαν προελάσει στην βόρειο Ολλανδία, εκτοπίζοντας τους Γερμανούς στα παράκτια οχυρά του Ατλαντικού Τείχους, οι Βρετανοί πάλι είχαν καταλάβει την Βρέμη και προέλαυναν ακάθεκτοι προς Αμβούργο το οποίο κι έπεσε 2 μέρες μετά. Περίπου 1,000,000 Γερμανοί στρατιώτες ήταν εγκλωβισμένοι στην περιοχή της Ολλανδίας, στην βορειοδυτική Γερμανία, την Ελιγολάνδη και τα άλλα νησιά της Φριζικής Ακτής, καθώς και σε Σλέσβιχ Χολστάιν και Δανία. 3 Μαΐου το Αμβούργο είχε πέσει, 4 Μαΐου ο Στρατάρχης Montgomery έλαβε την άνευ όρων παράδοση τους από τον Ναύαρχο von Friedeburg και τον Στρατηγό Kinzel.
Στο Βερολίνο η μάχη είχε πρακτικά τελειώσει, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο ανέμιζε πάνω από το Reichstag ενώ ο διάδοχος του Χίτλερ Καγκελάριος του Ράιχ Goebbels αυτοκτονούσε με την σύζυγο του στα υπόγεια της Νέας Καγκελαρίας, αφότου είχαν σκοτώσει τα 6 τους παιδιά. Την επομένη ο Διοικητής Άμυνας του Βερολίνου Στρατηγός Weidling παραδίδει άνευ όρων την πόλη και τους 480,000 άνδρες του στον Σοβιετικό Στρατηγό Chuikov, δίνοντας έτσι τέλος στην Μάχη του Βερολίνου. Ταυτόχρονα παραδίδονται και οι 2 Στρατιές του Βιστούλα βορείως του Βερολίνου, περίπου 300,000 άνδρες.
Την ίδια ημέρα πιθανών σκοτώθηκε και ο δεύτερος στην ναζιστική ιεραρχία μετά τον Χίτλερ ο Borman.
Η αμερικανική προέλαση συνεχίζονταν ακάθεκτη μετά την νίκη στην Νυρεμβέργη, με το Μόναχο πρακτικά σε συμμαχικά χέρια και αφόρητη πίεση σε Βαυαρία και Αυστρία.
Εκ των πραγμάτων ο Μέγας Ναύαρχος Dönitz μένει μόνος κυρίαρχος των σπαραγμάτων του Ράιχ, από το Φλένσμπουργκ νότια της Δανίας. Οι δυνάμεις της Βαυαρίας, 400,000 άνδρες υπό τον Στρατηγό Foertsch, παραδόθηκαν στις 4 Μαΐου, οι λοιπές ισχυρές δυνάμεις σε Αυστρία (Λιντς και Ενς), Τσεχοσλοβακία, Δρέσδη και Έλβα παραδόθηκαν με την οριστική ανακωχή της 8ης Μαΐου, μεταηυ αυτών υπήρχαν 2,000 Ινδοί εθελοντές της Ινδικής Λεγεώνας των Waffen SS, 50,000 Ρώσοι Κοζάκοι των SS, καθώς και 10,000 Γερμανοί της Ουγγαρίας. Η Βιέννη και η Μπρατισλάβα βρίσκονταν στα χέρια των Σοβιετικών ήδη από αρχές Απριλίου.
Στο Breslau οι 45,000 Γερμανοί υπό τον Στρατηγό Niehof συνέχιζαν να αντιστέκονται στην 3μηνη τρομερή σοβιετική πολιορκία, δεν θα παραδίδονταν πριν τις 6 του μηνός. Αντίθετα οι 100,000 περικυκλωμένοι στρατιώτες στο Δέλτα του Βιστούλα, στο Heligengbeil και την χερσόνησο Hel πλησίον του Ντάχσιχ δεν παραδόθηκαν παρά μία μέρα μετά την τελική ανακωχή.
Στον θύλακα της Κουρλάνδης 165,000 Γερμανοί και 15,000 Λετονοί συνέχισαν την ανάσταση στους Σοβιετικούς μέχρι και 2 μέρες αφότου το Ράιχ είχε υπογράψει την πλήρη του παράδοση.
Πέραν αυτών άλλες 400,000 Γερμανοί στρατιώτες βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στην Νορβηγία υπό τον Στρατηγό Böhme, αρκετοί εξ αυτών προέρχονταν από την Στρατιά Λαπωνίας που είχαν ήδη εκδιώξει οι Φινλανδοί από τα εδάφη τους στις 27 Απριλίου. Το βόρειο άκρο της Νορβηγίας βρίσκονταν υπό σοβιετικό έλεγχο, οι γερμανικές δυνάμεις Νορβηγίας παραδόθηκαν με την τελική παράδοση της 8ης Μαΐου.
Αρκετοί ακόμη αντιστεκόντουσαν στα οχυρά της γαλλικής ακτής του Ατλαντικού: 22,000 στην Λα Ροσέλ, 20,000 στην Δουνκέρκη, 28,000 στο Σαιν Ναζέρ, άλλοι 2,000 στην Λοριέντ. Επίσης τα βρετανικά Νησιά της Μάγχης παρέμεναν υπό πλήρη γερμανικό έλεγχο, σε Μπόρνχολμ της Δανίας, Δωδεκάνησα και Κρήτη υπήρχαν ακόμη ισχυρές γερμανικές δυνάμεις που δεν είχαν καταθέσει τα όπλα.
Αντίστοιχα σε βόρεια Κροατία, Σλοβενία, ολλανδικά νησιά σαν το Τεξέλ, Τσεχία και βόρειο Ιταλία διάσπαρτες δυνάμεις των Κροατών, Σλοβένων και Βόσνιων μουσουλμάνων εθνικιστών των Τσέτνικς, των SS, της Γεωργιανής Λεγεώνας, του Ρωσικού Απελευθερωτικού Στρατού και των Ουκρανών εθνικιστών συνέχισαν τις συγκρούσεις αρκετά αφότου ο Κάιτελ είχε διατάξει τον τερματισμό των επιχειρήσεων. Τέλος τα πληρώματα των υποβρυχίων συνέχισαν τις επιχειρήσεις μέχρι να λάβουν την 5η Μαΐου την τελική εντολή από τον Dönitz για τερματισμό κάθε επιθετικής ενέργειας και επιστροφή στις βάσεις τους.






