Η αίρεση του νεοφιλελευθερισμού

του Στάθη Κεφαλούρου

          Την κομματική αριστερά την γνωρίζαμε. Ποτέ δεν αντιπροσώπευε αξίως τον ελληνικό λαό. Ποτέ δεν τον εξέφρασε επαρκώς. Και αυτό το γνώριζε η αριστερά εξ αρχής. Διότι εξ αρχής γνώριζε πως δεν θα μπορούσε να υπερασπιστεί επαρκώς την πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια, αφού δεν πίστευε σε αυτά , μολονότι όλοι στην Ελλάδα, δεξιοί κι αριστεροί, στην πλειοψηφία τους αγαπούσαν την Ελλάδα, έκαναν τον σταυρό τους και επιζητούσαν την οικογενειακή θαλπωρή. Γι’ αυτό και πρώτη η αριστερά ξεκίνησε την πατριδοκαπηλία για να κερδίσει οπαδούς. Δεν είναι τυχαίο που την ΕΟΝ την έκανε αμέσως ΕΠΟΝ, τον στρατό της τον είπε ΕΛΑΣ αλλά και σε όλες σχεδόν τις οργανώσεις της έβαζε μπροστά το λαϊκό, λαϊκή, λαϊκό, γιατί ακριβώς δεν το’ χε.

        Πέρασαν τα χρόνια, έφυγε από κοντά μας η ηρωική γενιά της κατοχής, η αριστερά πουλά πια άλλες ελπίδες κι έτσι η σκυτάλη της πατριδοκαπηλίας πέρασε προσφάτως στην Νέα Δημοκρατία προκειμένου να εκτονώνει ή και να νοθεύει το πατριωτικό αίσθημα των ψηφοφόρων της. 

        Παράλληλα όμως με την παραδοσιακή πατριδοκαπηλία η Νέα Δημοκρατία τελευταίως υποθάλπει για πρώτη φορά και αρκετά μηδενιστικά στοιχεία, τα οποία μπορούν να αποδειχθούν πιο βλαβερά από αυτά των αριστεριστών. Διότι ο εθνομηδενισμός της νέας αριστεράς πηγάζει κυρίως από εμφυλιοπολεμικά συμπλέγματα, έχει εμπαθή χαρακτήρα και στηρίζεται ως επί το πλείστον στο ψέμα, το οποίο κάποια στιγμή καταπίπτει. Ενώ ο εθνομηδενισμός των πιο έξυπνων νεοφιλελευθέρων, οι οποίοι γνωρίζουν τα τεκταινόμενα στον χώρο της πρώην συντηρητικής παρατάξεως, χτυπάει φλέβα. Χτυπά εκεί που η ίδια η δεξιά παράταξη από οκνηρία, αδιαφορία ή κομματική ιδιοτέλεια δεν έριξε φως , εκεί δηλαδή που υπάρχουν σκιές, οι οποίες δεν θα εγκυμονούσαν ιστορικούς ή πολιτικούς κινδύνους, εάν είχαν σε ανύποπτο πανεπιστημιακό χρόνο φωτιστεί. Το αποτέλεσμα είναι να γίνονται αυτές οι ιστορικές στιγμές αμφιλεγόμενες και αφορμή για αποδόμηση της ελληνικής ιστορίας, σύγχυση και προσβολή της συλλογικής μας μνήμης.

      Ο νεοφιλελευθερισμός είναι μια αίρεση μέσα στην δεξιά. Το παραδέχονται και οι θιασώτες της. Δίνει ένα εντελώς διαφορετικό και ατομικιστικό νόημα στην πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια. Η αιρετική ματιά είναι καλή και χρήσιμη. Η αίρεση όμως είναι κακό. Ιδίως όταν προσβάλλει ζωτικά δόγματα και νάματα  μιας πολυετούς και πάντα ζωντανής παράδοσης. Η ορθοδοξία έχει υποφέρει πολύ από τις αιρέσεις αλλά στο τέλος η αλήθεια της πάντα λάμπει. Και δυστυχώς βρίσκονταν κατά καιρούς αυτοκράτορες που ευνοούσαν αιρεσιάρχες, όπως τον Άρειο ή τον Νεστόριο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ο αιρεσιάρχης του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα. Αλλά έχει κοντά του, συμπαθεί και ευνοεί αυτούς που θέλουν να αλλάξουν τον χαρακτήρα της πρώην συντηρητικής παράταξης.

        Βασικό δόγμα του νεοφιλελευθερισμού είναι ότι ο λαός είναι χαζός. Το έχουμε τονίσει και σε άλλα άρθρα μας. Επειδή δεν τον αγαπούν, δεν του έχουν και εμπιστοσύνη. Έτσι αποφάσισαν να περιορίσουν την ισχύ του και την πίεσή του κάθε φορά που η κυβέρνηση θα κάνει κάτι που δεν του αρέσει. Η συνταγή είναι πανάρχαια και δυστυχώς αποτελεσματική. Ο χρηματισμός. Παροχές, προσλήψεις, μειώσεις φόρων με αντάλλαγμα την ανοχή του σε ορισμένες επώδυνες κυβερνητικές αποφάσεις.

        Έντεκα χρόνια μετά δεν έχει αναλυθεί στα σοβαρά αυτό το «λεφτά υπάρχουν». Ποιος είναι ο πιο επιεικής, άρα και πιο δόκιμος, χαρακτηρισμός που συνοδεύει ένα πρώην πρωθυπουργό, τον Γιωργάκη Παπανδρέου ; Αφελής. Ο αφελής όμως δεν είναι ψεύτης. Απλώς εκφράζει πηγαία, αυθόρμητα και χωρίς να λάβει καθόλου υπ’ όψιν του τις περιστάσεις, αυτό που βλέπει ή ξέρει. Όντως λεφτά υπήρχαν και υπάρχουν αλλά είναι άλλοι, π.χ η Ευρωπαϊκή Ένωση ή κάποια πολύ γνωστά πλούσια κράτη, που αποφασίζουν πότε και πως θα τα δώσουν. Τότε, για τους δικούς τους λόγους,  ίσως και για να γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, δεν έδιναν. Τώρα δίνουν. Αυτό δηλαδή που ο απλός λαός ψυχανεμιζόταν αλλά το εξέφραζε λαϊκιστικά και λοιδορούνταν, είναι αλήθεια. Οι κρίσεις είναι εν μέρει τεχνητές. Λεφτά, πολλά λεφτά, πάντα κυκλοφορούν κι αν δεν κυκλοφορούν, φτιάχνονται. Γι’ αυτό και τότε πίστεψε ότι λεφτά υπάρχουν.

        Πολύ φοβάμαι λοιπόν πως οι παροχολογίες της παρούσας κυβέρνησης δεν είναι ίδιες με αυτές των περασμένων ετών. Δεν είναι ψεύτικες ούτε θα πτωχεύσουμε στο κοντινό μέλλον εξ αιτίας τους. Είναι αληθινές. Λεφτά θα βρεθούν για να δοθούν, προκειμένου να προχωρήσουν κάποιες πολύ κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της Ελλάδος, που δεν αρέσουν καθόλου στην πλειοψηφία (ακόμη) του ελληνικού λαού. Πιθανολογώ πως εκτός ευχάριστου απροόπτου ο χρηματισμός θα πιάσει τόπο και οι αντιστάσεις είτε θα καμφθούν είτε θα περιοριστούν σε χλιαρή διαμαρτυρία. Και οι νεοφιλελεύθεροι θα χαρούν. Χάρισμά τους μια τέτοια δυσεβής και πρόσκαιρη νίκη.

, , , , , ,

1 thought on “Η αίρεση του νεοφιλελευθερισμού

  1. Όλες οι ιδεολογίες σοσιαλιστική, κομμουνιστική, νεοφιλελεύθερη, φιλελεύθερη, φασιστική έχουν έρθει απέξω από το 1204. Δηλαδή από τότε που λόγω της καταραμένης λοιμώδους ασθένειας των Ελλήνων-χειρότερης από τον κορωνοϊό- το διχασμό, ο ελληνισμός αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Δηλαδή να θυσιάσει την από αιώνες επιθυμητή ενότητα και σύνθεση που είχε πετύχει μέσα από τη σύνθεση δύο εθνικών στοιχείων του ελληνικού και του ρωμαϊκού μέσα από τη γονιμοποιό ηθική δύναμη και δράση του χριστιανισμού. Στη νοτιοανατολική πλευρά της Ευρώπης αυτή λειτουργούσε γιά αιώνες. Από το 1204 όμως και μετά, αναδύθηκε ο εγωιστικός ελληνικός εθνικισμός κι από τότε σταματά η πολιτική-πολιτισμική ανάπτυξη στη Βαλκανική και παραδινόμαστε στον αυτόματο πιλότο της Οθωμανικής καθυστέρησης και αδράνειας.
    Αυτό συνεχίζεται και μετά την απελευθέρωση του 1821, αφού δεχόμαστε αμάσητα την ευρωπαϊκή προπαγάνδα που μας αποξενώνει από τη βυζαντινή μας κληρονομιά όπου ήταν αναπτυγμένη η δημόσια υγεία, οι επιστήμες, η πολεμική τέχνη, η πολιτική διπλωματία της ειρήνης, τα γράμματα, οι τέχνες, η αλληλεγγύη γιά τους αδύνατους και τους φτωχούς κλπ. και παραδεχόμαστε ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Δηλαδή των φατριαστών, των αποσχιστών, των διχαστικών εκείνων ανθρώπων που γιά χάρη του εγωισμού τους και μόνο, μας παρέδωσαν στους Ρωμαίους το 2ο αιώνα π.Χ. και μετά από 1400 χρόνια, όταν διαλύθηκε η Ρωμανία, στους Λατίνους και τους Οθωμανούς.
    Από εκεί και πέρα, δεν είμαστε σε θέση να παράγουμε εγχώρια ιδεολογία, αφού εκτός από υλικά προϊόντα, όλες οι ιδεολογίες έρχονται απέξω και τις ασπαζόμαστε αμάσητες, αφού ευνοούν του καθενός τα συμφέροντα και απαντούν στις ανάγκες που δημιουργεί ο καπιταλισμός. Όσο γιά το σύνθημα “Λεφτά υπάρχουν” αυτό είναι πολύ παλιό. Ήδη από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους έρεε χρήμα άφθονο στη χώρα, λόγω των δανείων που χρηματοδότησαν ακόμα και εμφυλίους μέσα στην επανάσταση. Το κράτος πολύ εύκολα και γρήγορα, χωρίς ανάπτυξη των παραγωγικών του δυνάμεων, απόχτησε σύνταγμα και κοινοβουλευτισμό 15 χρόνια μετά την αναγνώρισή του το 1828, με το σύνταγμα του 1843. Εξίσου εύκολα και γρήγορα, αποχτήσαμε συμβούλιο της Επικρατείας την ίδια εποχή, επειδή όχι μόνο είμαστε δικομανείς, αλλά και ανυπάκουοι, ατίθασοι, φατριαστές και διχαστικοί από το παρελθόν. Δε μας έφτανε ο Άρειος Πάγος που είχαμε από την αρχαιότητα.
    Στην πραγματικότητα, όλα στη χώρα έγιναν από αντιγραφή, από μετάθεση αυτών που γίνονταν στην Ευρώπη και μάλιστα όλοι οι ντεσπεράντος των κοινωνικών επαναστάσεων στα ευρωπαϊκά έθνη από τα τέλη του 18ου αιώνα και έπειτα, μετανάστευσαν στη χώρα μας όχι μόνο γιά να πολεμήσουν τους Οθωμανούς, αλλά και να πρωτοστατήσουν στη δημιουργία ενός κράτους- πρότυπο δημοκρατίας όπως εκείνοι τη φαντάζονταν και την επιθυμούσαν. Αντί γι’ αυτό, υποδαύλισαν τα δαιμόνια και τα πάθη των Ελλήνων που υπήρχαν ήδη στο DNA τους από παλιά και δημιουργήθηκε μία χαλαρή, ανεκτικότατη δημοκρατία με άφθονες δίκες χωρίς ποινές και τιμωρίες, δηλαδή χωρίς δικαιοσύνη, με ένα κράτος πελατειακό, αφού ποτέ οι νόμοι δεν τηρούνταν κι όταν αναλάμβαναν οι αριστεροί ευνοούσαν τους δικούς τους και το ίδιο έπρατταν και οι δεξιοί. Ως συνέπεια, οι τεχνολογικές, αλλά και οικονομικοκοινωνικές εξελίξεις που δημιουργούσαν οι πρώτες, όχι μόνο αργούσαν, αλλά και ήταν πάντα ελεγχόμενες απέξω.
    Στο τέλος, η πολλή δημοκρατία και αποκέντρωση των αποφάσεων ανέδειξε ανίκανους τους εγχώριους άρχοντες και μας υποδούλωσε και ντεφάκτο στη Δύση μέσα από όλες τις συνθήκες που υπογράφτηκαν με την Ευρωπαϊκή ένωση(Μάαστριχτ, Σένγκεν κλπ.) και τέλος με τα μνημόνια της περασμένης δεκαετίας.
    Το ίδιο γίνεται και τώρα με το εμβόλιο που περιμένουμε να παραχθεί στο εξωτερικό γιά να το εισάγουμε, αφού ενώ έχουμε χαλάσει διαχρονικά τεράστια ποσά γιά να έχουμε περισσότερους γιατρούς ανά κάτοικο από τις ΕΠΑ, μας λείπει η οργάνωση να τους εντάξουμε σε ένα αποτελεσματικό σύστημα υγείας. Από την άλλη η συνεχής παροχή χρημάτων από τις ελληνικές κυβερνήσεις στον ελληνικό λαό δεν είναι θετική εξέλιξη όταν η χώρα έχει χρέος πάνω από δύο φορές του ΑΕΠ της. Προφανώς αυτό δεν είναι νεοφιλελευθερισμός, αλλά νεοφιλελευθερισμός α λά γκρέκα. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα δεν είχε ποτέ ούτε σήμερα έχει νεοφιλελευθερισμό. Διατηρείται η εικόνα ενός κράτους πελατειακού που δε θέλει να αναπτυχθεί.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.