Σε συνέχεια των διαδικτυακών διαλέξεων που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Φινλανδίας, πραγματοποιήθηκε διαδικτυακή διάλεξη την Παρασκευή 17 Απριλίου 2026 με ομιλητή τον κ. Χρόνη Βάρσο και θέμα «200 χρόνια από την πολιορκία του Μεσολογγίου και την Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων».
Ο ομιλητής ξεκινά περιγράφοντας την κατάσταση προ της τελικής και μοιραίας πολιορκίας αναφερόμενος στην προγενέστερη με επικεφαλής τον Κιουταχή Πασά. Αυτός αντιλήφθηκε ότι ένας από τους κύριους λόγους της αποτυχίας του ήταν η απουσία σωστού ανεφοδιασμού. Έτσι για την επόμενη πολιορκία συγκέντρωσε μια αποστολή στρατεύματος και υποστηρικτικών ομάδων που έφτασε τα 50.000 άτομα. Το Μεσολόγγι όμως άντεξε κι εκείνη τη φορά. Οχυρωμένο φυσικά από την αβαθή λιμνοθάλασσα και από την συστάδα τειχών, που είχε αναδιοργανώσει ο Μιχαήλ Κοκκίνης, το Μεσολόγγι άντεξε στους συνεχείς κανονιοβολισμούς. Επιπλέον η λαμπρή Νυκτομαχία της 25ης Ιουλίου 1825, όπου παραλίγο να σκοτωθεί ο Κιουταχής, θα μπορούσε να είχε οδηγήσει και σε λύση της πολιορκίας ακόμα, καθώς το στρατόπεδο των Τούρκων είχε απώλειες 13.000. Βασική συνεισφορά, βέβαια, είχε και ο ελληνικός στόλος ο οποίος μόνιμα ανεφοδίαζε την πόλη και τους μαχητές της ενώ προκαλούσε μάλιστα σοβαρές ζημιές στον τουρκικό.
Στη συνέχεια ο κ. Βάρσος περιγράφει την κρίσιμη εξέλιξη για τη μοίρα του Μεσολογγίου, την άφιξη του Ιμπραήμ το Δεκέμβριο του 1825. Από εκείνη τη στιγμή ο κλοιός για την ιερή έγινε πολύ ασφυκτικός. Ο ελληνικός στόλος δεν μπορούσε πλέον να ανεφοδιάζει την πόλη, ο στρατός του Ιμπραήμ κανονιοβολούσε με 2000 οβίδες την ημέρα και το Αιτωλικό έπεσε την 1η Μαρτίου οδηγώντας περισσότερες τουρκικές δυνάμεις έξω απότα τείχη του Μεσολογγίου. Έτσι στις 7 Απριλίου του 1826 οι μαχητές μέσα στην πόλη, αναγκασμένοι και από την έλλειψη τροφής, έλαβαν την απόφαση για έξοδο.
Ο κ. Βάρσος τονίζει ότι η έξοδος δεν ήταν άτακτη κίνηση απελπισίας καθώς είχε συγκεκριμένο σχέδιο δράσης βασισμένο σε αναμενόμενη βοήθεια ελληνικών δυνάμεων που βρίσκονταν στα νώτα των Τουρκοαγυπτίων και βέβαια στην εχεμύθεια του σχεδίου. Δυστυχώς τίποτα από τα δύο δεν εξασφαλίστηκε κι έτσι οι εξαντλημένοι από την πείνα και τις κακουχίες 7000 άμαχοι και 3000 μαχητές βγήκαν τη νύχτα της 10ης Απριλίου κρατώντας ο ένας τον άλλον χέρι-χέρι και πολεμώντας λυσσαλέα σκόπευαν να διασχίσουν την πεδιάδα για να φτάσουν στο πρώτο ασφαλές μέρος, το μοναστήρι του Αγίου Συμεών. Οι άμαχοι σχεδόν χάθηκαν όλοι και όσοι σώθηκαν αναφέρονται στα γραπτά του Ιταλού γιατρού του Ιμπραήμ να πέφτουν θύματα του αίσχους του σκλαβοπάζαρου. Μερικές εκατοντάδες μαχητών έφτασαν τελικά στα Δερβέκιστα σαν ζωντανοί εκπρόσωποι της θρυλικής εξόδου που είχε και 5000 νεκρούς Τουρκοαιγυπτίους.
Ο ομιλητής κλείνει αναφερόμενος στην τεράστια ιστορική αξία της Εξόδου του Μεσολογγίου όχι μόνο από την ηθική και ηρωική πλευρά αλλά και από τη συμβολή της στην ελληνική ανεξαρτησία. Η έξοδος πέρα από τις απώλειες στο τουρκικό στρατόπεδο και την καθυστέρηση των σχεδίων του Ιμπραήμ, συγκλόνισε ολόκληρη την Ευρώπη, αναγέννησε φιλελληνικά κινήματα και επηρέασε αποφασιστικά τη διπλωματική πρωτοβουλία που οδήγησε λίγο αργότερα στην ελληνική ανεξαρτησία.
Το Μεσολόγγι έπεσε αλλά νίκησε!
Μετά το τέλος της ομιλίας, ακολούθησε συζήτηση στη βάση σχολίων και ερωτήσεων που τέθηκαν από όσους κι όσες τίμησαν με τη συμμετοχή τους την εκδήλωση του Συνδέσμου μας.
