Το φίδι μέσα από τη Βιβλική αφήγηση της Γενέσεως συμβόλισε το Κακό, έγινε η αιτία που ο άνθρωπος οδηγήθηκε στην Πτώση. Αυτό το πανούργο ερπετό χωρίς πόδια και με μακρύ του σώμα που έχει τη δύναμη να τυλίγει μέχρι ασφυξίας το θύμα του, έγινε σύμβολο του σκότους και της κακίας.
της Μαρίας Σκαμπαρδώνη,
Ωστόσο, σε διάφορους πολιτισμούς παρατηρείται η υιοθέτηση μίας στάσης εκτίμησης απέναντι στο φίδι που τόσο υποτιμήθηκε και δαιμονοποιήθηκε στη θρησκευτική παράδοση.
Η Αρχαία Κρήτη ήταν μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου κυριαρχούσε η μητριαρχία. Οι γυναίκες κατείχαν περίοπτη θέση στην κοινωνία, με τη θέση τους στην οικογένεια και την Πολιτεία να θεωρούνται ηγετικές.
Το φίδι στην αντίληψη της Κρήτης δεν είχε ενδυθεί την προκατάληψη και την αρνητική εκτίμηση με την οποία το περιέβαλλε η Ιουδαϊκή και Χριστιανική παράδοση.
Είχε ταυτιστεί με τη γονιμότητα, μάλιστα σε διάφορες ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν το 1903 με βασικό πρωταγωνιστή τον Άρθουρ Έβανς, βρέθηκαν πολλά αγαλματίδια με γυναίκες οι οποίες κρατούσαν φίδια.
Το γνωστότερο είναι το αγαλματίδιο της γυμνόστηθης γυναίκας η οποία και στα δύο της χέρια κρατάει φίδια.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Έβανς, θα μπορούσε η γυναίκα με τα φίδια να αποτελεί την Κρητική εκδοχή της Αιγύπτιας Θεάς Ουατζέτ, αλλιώς Βουτώ, με την εμφάνιση του φιδιού και την προστασία της Αιγύπτου να αποτελούν τα κύρια γνωρίσματά της.
Μάλιστα, η τεχνική παρασκευής τους θυμίζει τεχνοτροπία Αιγυπτιακής γλυπτικής η οποία έχει εξίσου βρεθεί και σε ταφές.
Παράλληλα, ήταν ένας συμβολισμός της αέναης ζωής η οποία ανανεώνεται διαρκώς, ακόμα και μέσα από το θάνατο.
Σε μία στάση προκλητικότητας, η γυμνόστηθη γυναίκα προφανώς αναδεικνύει τα στήθη τα οποία αν τα απογυμνώσουμε από την ερωτική τους διάσταση, είναι τροφός για τα νεογέννητα τα οποία λαμβάνουν την πρώτη τροφή που τα συνδέει με έναν στενό συναισθηματικό δεσμό.
Μπορούμε να πούμε πως η Θεά των όφεων είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της γλυπτικής της Αρχαίας Κρήτης, η οποία κατείχε μία εξαιρετικά περίοπτη θέση στις περιοχές που ξεπέρασαν τις πεποιθήσεις της εποχής και τόλμησαν να δώσουν στη γυναίκα μία θέση που άλλοι λαοί και πόλεις τις είχαν στερήσει άδικα…
