Μες στη σγουρή σου φλόγα τυλιγμένος,στην πιο αψηλή κορφή στο Καθαρτήρι,στέκεις ορθός και συντηρείς το Γένος.Το άναντρο εσύ της λησμονιάς…
Ποίηση
Κωστής Παλαμάς: Νεκρική ωδή στον Ίωνα Δραγούμη
Να είμαστε γυμνασμένοι και έτοιμοι για κάθε αγώνα και προπάντων για τον αγώνα που πρέπει ν’ αρχίσει διά την ένωση…
Γιώργης Παυλόπουλος «Τα Αντικλείδια»
Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουντίποτα και προσπερνούνε. Όμως μερικοίκάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει…
Γιάννης Ρίτσος – Πως γράφω…
Πώς γράφω; Δεν ξέρω κι εγώ πώς γράφω… απλώς γράφω γιατί δεν μπορώ να μην γράφω. Θυμάστε τι είπε ο…
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης: Η Προσευχή του Διάκου
Ήτανε νύχτα. Τα βουνά, οι λαγκαδιές, τα δένδρα,οι βρύσες, τ’ αγριολούλουδα, ο ουρανός, τ’ αγέρι,στέκουν βουβά ν’ ακούσουνε την προσευχή…
Νάσος Βαγενὰς: Θάνατος στὰ Ἐξάρχεια
Μοῦ εἶπαν πὼς εἶχες πεθάνει καὶ σὲ ξαναβρίσκωστὸ καφενεῖο νὰ παίζεις τάβλι μὲ τοὺς ζωντανοὺςκερδίζεις κιόλας φορᾶς καὶ γραβάταἐσὺ ποτὲ…
Η ποίηση του Καβάφη στο γερμανόφωνο χώρο
του Γιάννη Παππά, Είναι αλήθεια ότι το όνομα του Κ. Π. Καβάφη παραμένει αγνωστό στο ευρύ γερμανόφωνο κοινό. Ένας από…
Νίκος Γκάτσος, Ο Δράκος
Είχαμε ένα δράκοκάτω στο νησίκάπνιζε ταμπάκοέπινε κρασίΚαι το μεσονύχτισίδερο καρδιάάπλωνε το δίχτυκι άρπαζε παιδιά Υπομονήήλιος θα φανείμε χρυσά φτεράπάνω απ’…
Νικηφόρος Βρεττάκος: Ἡ Ἑλληνικὴ γλώσσα
Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶςθὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕναρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει.Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσαστοὺς γαλάζιους…
Νίκος Γκάτσος: Ο ιππότης και ο θάνατος
Ἀπὸ Σπύρου Κοκκίνη 6η ἔκδ, «Ἀνθολογία Νεοελληνικῆς Ποίησης», Ἔκδ. Ι.Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΥ & ΣΙΑΣ Α.Ε., Ἀθῆναι 2000. (1513) Καθὼς σὲ βλέπω…