Μαρτυρία: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήθελε την λατινοποίηση του αλφαβήτου

Την πρώτη φορά η κρίση ξέσπασε σε μια συνάντηση του Καραμανλή με τον Κ. Τσάτσο (προτού γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν υπουργός Πολιτισμού) και τον αείμνηστο Ευάγγελο Παπανούτσο. Τους είχε καλέσει ο τότε πρωθυπουργός στο γραφείο του για να συζητήσουν θέματα της Παιδείας. Σε μια στιγμή ο Καραμανλής τους είπε ότι θα έπρεπε κάποια στιγμή να σκεφθούν το ενδεχόμενο να συνδυασθεί το ελληνικό αλφάβητο με το λατινικό, να εξετασθεί ακόμη και το θέμα της φωνητικής γραφής.

Σαν ελατήρια πετάχτηκαν επάνω οι δύο συνομιλητές του Καραμανλή. «Δεν πίστευα στα αφτιά μου!» θα αφηγηθεί αρκετά χρόνια αργότερα ο Κ. Τσάτσος… Οπωσδήποτε οι δύο συνομιλητές του τότε πρωθυπουργού δήλωσαν ότι παραιτούνται κλπ., κλπ. και ο Καραμανλής απέσυρε το θέμα.

Λίγα χρόνια αργότερα ο Καραμανλής έδωσε το πράσινο φως για την κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων (κάτι που τελικώς υλοποίησε αρκετά αργότερα η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου). Ο τότε αρμόδιος υπουργός Παιδείας, συντηρητικός και κατά τινας άτομο οπισθοδρομικό, δεν τολμούσε να διαφωνήσει ανοιχτά με τον Καραμανλή, φοβούμενος την απόλυσή του από την κυβέρνηση. Για τον λόγο αυτό, όπως ο ίδιος ο Καραμανλής έχει αφηγηθεί, ο οπισθοδρομικός αυτός υπουργός ειδοποίησε τον Κ. Τσάτσο, που είχε ήδη γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Κ. Τσάτσος έσπευσε να τηλεφωνήσει στον Π. Μολυβιάτη, ζητώντας του να πει στον πρωθυπουργό ότι ήταν έτοιμος να υποβάλει την… παραίτησή του αν η Κυβέρνηση Καραμανλή προχωρούσε στην κατάργηση των τόνων…


Ολόκληρο το άρθρο εδώ: Κωνσταντίνος Καραμανλής, άρθρο του Σ. Π. Ψυχάρη στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ 25-7-1999

Να σημειωθεί για τον κ. Ψυχάρη, οι κινήσεις αυτές θεωρήθηκαν “προοδευτικές εκλάμψεις”, οι οποίες σκόνταψαν “στις απηρχαιωμένες απόψεις ακροδεξιών”.

Σπύρος Κουτρούλης: Πώς απέτρεψαν, ο Κ.Τσάτσος και ο Ε.Παπανούτσος, την καθιέρωση του λατινικού αλφάβητου και της φωνητικής γραφής από τον Κ.Καραμανλή

Χρήστος Γιανναράς: «Με κυνισμό και αθωότητα»

Κώστας Γεωργουσόπουλος: Πίσω στον Μαθουσάλα

, , , ,

1 thought on “Μαρτυρία: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήθελε την λατινοποίηση του αλφαβήτου

  1. Το άρθρο είναι αποκαλυπτικό των προθέσεων και των μέτρων αυτής της ολοένα αυξανόμενης μερίδας πτυχιούχων του εξωτερικού που πέρασαν τα χρόνια της νιότης τους στην Εσπερία.Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αναπτύχθηκε ένα κύμα άρνησης της Ελλάδας,το οποίο επαυξανόταν κι από τις συνεχείς αποτυχίες των κυβερνήσεων να υλοποιήσουν τα ελάχιστα πορίσματα των τότε επιστημόνων γιά την ανάπτυξη της χώρας.Οι κύριοι φορείς αυτού ήταν όλοι όσοι είχαν σπουδάσει στο εξωτερικό,οι οποίοι έστελναν και τα παιδιά τους να κάνουν το ίδιο όταν αποτύγχαναν στις εδώ πανελλήνιες εξετάσεις.Αυτό δημιούργησε παράδοση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αρχικά είχε και αιτιολογία γιατί μέχρι τη δεκαετία του 1980 η χώρα μας δε διέθετε ούτε πολλά πανεπιστήμια ούτε πολλά τμήματα. Όμως επειδή είχε γίνει θεσμός από τα προηγούμενα χρόνια,τη σκυτάλη τώρα πήραν οι γειτονικές χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού.Εκατοντάδες χιλιάδες ελληνόπουλα φοίτησαν σ’αυτά τα πανεπιστήμια και όλοι αυτοί,ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες ιδεολογικές τους διαφορές τους ένωνε μόνο ένα πράγμα:Η διαφορετικότητα της ελληνικής γλώσσας και της θρησκείας σε σχέση με όσα είχαν συνηθίσει στο εξωτερικό.Αυτά έπρεπε ν’αλλάξουν.Και τελικά πέτυχαν πολύ λίγα πράγματα.Την καθιέρωση του μονοτονικού με πολύ κόπο-ενώ συμφωνούσαν τελικά και το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ.-την απόπειρα εισαγωγής των αγγλικών ως δεύτερης ξένης γλώσσας στην εκπαίδευση από τη Διαμαντοπούλου και τέλος φέτος την εισαγωγή των Αγγλικών στα Νηπιαγωγεία.Κάθε γενιά έχει ν’αντιμετωπίσει και μία καινοτομία των δυτικοθρεμμένων που δεν έβλεπαν ποτέ με καλό μάτι ούτε τη γλώσσα,ούτε την ιστορία ούτε τη θρησκεία της πατρίδας μας.Δυστυχώς,ακόμα πιστεύουν ότι με την αντικατάσταση ή τη μετατροπή όλων αυτών και την προσαρμογή τους στα αντίστοιχα ευρωπαϊκά,την πλήρη υποδούλωση του δικού μας δικαιικού συστήματος στις ορέξεις και αντιφάσεις των αντίστοιχων ευρωπαϊκών,τον εξευρωπαϊσμό της ρωμαλέας ελληνικής μουσικής,θα πάμε πιό γρήγορα μπροστά,όπως πήγαν κι εκείνοι. Πλανούνται όμως.Ο λαός μας είναι ευαίσθητος και αντιδρά βίαια,όταν του αγγίζουν τον εσώτερο πυρήνα της ύπαρξής του.Μπορεί να διαφωνούν κάποια στρώματά του όταν τίθεται το θέμα της αύξησης των ωρών των Αρχαίων Ελληνικών και της μεγαλύτερης προσοχής στην αρχαία μας γλώσσα,όμως αυτό δεν είναι δείγμα της απόρριψης της γλώσσας μας συνολικά.Εξάλλου,οι αρχαίες μορφές της γλώσσας μας επιζούν θαυμάσια μέσα στη νεοελληνική,η οποία είναι άμεσος απόγονος της ελληνιστικής κοινής,της γλώσσας του Μεγαλέξαντρου και του Χριστού.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.