Στυλιανός Κατάκης: Ήμίεργα μεν, όχι όμως και ημιτελή γλυπτά κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους (pdf)

Από τα Πρακτικά του Διεθνούς Συνεδρίου στο Ρέθυμνο με θέμα “Γλυπτική και κοινωνία στη ρωμαϊκή Ελλάδα” το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 26-28 Σεπτεμβρίου 2014

του Στυλιανού Κατάκη, Αναπληρωτή Καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας, μετά από τη συμμετοχή του στο Συνέδριο Ρωμαϊκής Τέχνης στην Αυστρία

Με τους εκ πρώτης όψης συνώνυμους όρους ημίεργα και ημιτελή έχουμε ένα λεκτικό παιγνίδι που πρέπει να διευκρινιστεί. Ως ημίεργα νοούνται τα γλυπτά, η λάξευση των οποίων δεν έφθασε σε τελικό στάδιο, ενώ ως ημιτελή δηλώνονται τα έργα εκείνα που δεν εκπλήρωσαν τον σκοπό (τέλος) για τον οποίο δημιουργήθηκαν. Επομένως, ως ημίεργα γλυπτά που όμως δεν παρέμειναν ημιτελή χαρακτηρίζονται αυτά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν κανονικά, μολονότι η κατεργασία του μαρμάρου δεν ολοκληρώθηκε.

Για να διαβάσετε ολόκληρη τη μελέτη του κ. Στυλιανού Κατάκη κάντε κλικ ΕΔΩ

, , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *