Η κυβέρνηση Μακρόν αποφάσισε να αναστείλει για τουλάχιστον έξι μήνες την αύξηση του φόρου άνθρακα επί της τιμής της βενζίνης, του μαζούτ και του ντίζελ, τη σύγκλιση της φορολόγησης του ντίζελ με εκείνην της βενζίνης και την εξίσωση της φορολογίας του ντίζελ για τους επιχειρηματίες που δεν είναι οδηγοί φορτηγών.
«Οι Γάλλοι που συμμετείχαν στα “κίτρινα γιλέκα” θέλουν να πέσουν οι φόροι και η δουλειά τους να τους πληρώνει. Αυτό είναι κάτι που επιθυμούμε και εμείς. Αν δεν μπορεί να γίνει κατανοητό αυτό που λέω, αν η κυβερνητική πλειοψηφία δεν μπορεί να πείσει τη Γαλλία, τότε κάτι πρέπει να αλλάξει Θέλουμε σε αυτό το χρονικό διάστημα να προσδιορίσουμε και να εφαρμόσουμε δίκαια και αποτελεσματικά συνοδευτικά μέτρα. Αν δεν τα βρούμε, θα βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Το μορατόριουμ δεν θέτει υπό αμφισβήτηση τη φιλοδοξία της οικολογικής μετάβασης. Ένας φόρος δεν είναι μια μεταρρύθμιση, αλλά ένα μέσο για τη μεταρρύθμιση. Πρέπει να δώσουμε στους Γάλλους έναν λόγο για να επανέλθουν στη λογική», ανέφερε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας.
Νέες κινητοποιήσεις στο βάθος
Παρά τις πληροφορίες που ανέφεραν ότι θα ανακοινώσει μια μικρή αύξηση του κατώτατου μισθού, ο Φιλίπ δεν αναφέρθηκε σε τέτοιο ενδεχόμενο και ξεκαθάρισε στους πολίτες της χώρας πως δεν γίνεται να περιμένουν και μείωση των φόρων στα καύσιμα και καλύτερες δημόσιες συγκοινωνίες».
Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό οι κινητοποιήσεις των τελευταίων εβδομάδων προέρχονται από «ένα βαθύ θυμό που έρχεται από μακριά, που για καιρό τον έκρυβαν η ευπρέπεια και η υπερηφάνεια. Σήμερα εκφράζεται με συλλογικό τρόπο. Θυμός των Γάλλων που έχουν το αίσθημα ότι βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, που εργάζονται και δεν θέλουν να είναι υποβιβασμένοι».
Παρά το ότι η κυβέρνηση υποχώρησε στο αρχικό αίτημα για την αύξηση του φόρου στα καύσιμα, το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» δείχνει να έχει μεγαλώσει τις τελευταίες εβδομάδες και ζητούν και την ακύρωση των υπόλοιπων αντιλαϊκών φόρων που έχει επιβάλει ο Μακρόν. «Οι Γάλλοι δεν θέλουν ψίχουλα, θέλουν ολόκληρη τη μπαγκέτα», δήλωσε στο Reuters ένας εκπρόσωπος του κινήματος, με κάποιον άλλο εκπρόσωπο να τονίζει ότι «η κυβέρνηση μας περνά για ηλίθιους».
Τα 42 αιτήματα των «κίτρινων γιλέκων»
Σύμφωνα με το Economistas, το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων» έχει 42 αιτήματα από την κυβέρνηση. Ανάμεσα τους, η αύξηση του βασικού μισθού στα 1.300 ευρώ, η επιπλέον αναλογικότητα του φόρου στο εισόδημα, να μην υπάρχει σύνταξη κάτω από 1.200 ευρώ και ο ανώτατος μισθός να οριστεί στα 15.000
1. Κανένας άστεγος στον δρόμο.
2. Αύξηση του βασικού μισθού στα 1.300 ευρώ.
3. Επιπλέον αναλογικότητα του φόρου στο εισόδημα.
4. Υιοθέτηση πιο ευνοϊκής πολιτικής για τους μικρομεσαίους εμπόρους. Όριο στη δημιουργία μεγάλων εμπορικών ζωνών γύρω από τις μεγάλες πόλεις, κάτι που «σκοτώνει» τα μικρά μαγαζιά και δωρεάν παρκινγκ στο κέντρο των μεγάλων πόλεων.
5. Σχέδιο ενεργειακής απομόνωσης των κατοικιών για μεγαλύτερη οικονομία των νοικοκυριών και οικολογική πολιτική.
6. Φόροι: Οι «μεγάλοι» ( όπως Google, Amazon,Μc Donalds) να πληρώνουν πολλά και οι «μικροί» λίγα.
7. Το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης να είναι ίδιο για όλους.
8. Το σύστημα συνταξιοδότησης πρέπει να παραμείνει αλληλέγγυο άρα σοσιαλιστικό.
9. Καμία σύνταξη κάτω από 1.200 ευρώ.
10. Πάγωμα των φόρων στα καύσιμα και ακύρωση της επιπλέον επιβάρυνσης στους τεχνικούς ελέγχους.
11. Υιοθέτηση του αναλογικού εκλογικού συστήματος με στόχο τη σωστότερη εκπροσώπηση του γαλλικού λαού στο Κοινοβούλιο.
12. Όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι θα έχουν δικαίωμα σε έναν μεσαίο μισθό. Τα έξοδα τους θα ελέγχονται και εφόσον δικαιολογούνται θα τους επιστρέφονται τα χρήματα. Θα έχουν δικαίωμα στο «κουπόνια εστιατορίου και στα «τσεκ διακοπών».
13. Οι μισθοί όλων των Γάλλων εργαζομένων και συνταξιούχων, καθώς και τα επιδόματα τους θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό.
14. Προστασία της γαλλικής βιομηχανίας. Απαγόρευση της μετεγκατάστασης τους. Η προστασία της βιομηχανίας μας είναι η προστασία της τεχνογνωσίας μας, του savoir-faire και των θέσεων εργασίας.
15. Τέλος της αποσπασμένης εργασίας. Είναι αφύσικο για άτομο που εργάζεται σε γαλλικό έδαφος να μην επωφελείται των ίδιων δικαιωμάτων και του ίδιου μισθού. Όλοι οι άνθρωποι έχουν άδεια να εργάζονται στο γαλλικό έδαφος θα πρέπει να είναι ίσοι εργασιακά με τους Γάλλους πολίτες και οι εργοδότες τους να τους αμείβουν με τον ίδιο τρόπο που αμείβουν έναν Γάλλο εργαζόμενο.
16. Επιπλέον περιορισμός του αριθμού των συμβάσεων ορισμένου χρόνου για τις μεγάλες εταιρείες. Θέλουμε περισσότερες συμβάσεις αορίστου χρόνου.
17. Όχι πια παρακράτηση στην πηγή του εισοδήματος.
18. Τέλος στις προεδρικές αποζημιώσεις εφόρου ζωής.
19. Να ευνοηθεί η μεταφορά των εμπορευμάτων δια μέσου σιδηροδρόμων.
20. Τέλος για το CICE – την έκπτωση φόρου για την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα. Αξιοποίηση αυτών των χρημάτων για το λανσάρισμα της γαλλικής βιομηχανίας αυτοκινήτων υδρογόνου (το οποίο είναι πιο οικολογικό από το ηλεκτρικό αυτοκίνητο).
21. Να τελειώσει η πολιτική λιτότητας. Να πάψουμε να πληρώνουμε τους τόκους φόρων που έχουν κριθεί παράνομοι και να αρχίσουμε να πληρώνουμε το χρέος χωρίς να παίρνουμε τα χρήματα από τους φτωχούς και τους λιγότερο φτωχούς. Να αναζητήσουμε τα 80 δισεκατομμύρια της φοροδιαφυγής.
22. Να αντιμετωπιστούν οι αιτίες της μετανάστευσης.
23. Οι αιτούντες άσυλο να έχουν μια καλή μεταχείριση. Τους οφείλουμε στέγη, ασφάλεια τροφή και παιδεία για τους ανηλίκους. Συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών έτσι ώστε οι χώροι υποδοχής να είναι ανοιχτοί σε πιο πολλές χώρες του κόσμου ενόσω οι άνθρωποι περιμένουν την απόφαση σχετικά με το αίτημα ασύλου.
24. Να οδηγούνται στις χώρες προέλευσης τους εκείνο που λαμβάνουν αρνητική απάντηση στο αίτημα τους για άσυλο.
25. Να υλοποιηθεί μια πραγματική πολιτική ένταξης. Το να ζει κάποιος στη Γαλλία σημαίνει να γίνεται Γάλλος (μαθήματα γαλλικών, ιστορίας και πολιτικής εκπαίδευσης). Να δίνεται πιστοποιητικό στο τέλος των μαθημάτων.
26. Ο ανώτατος μισθός να οριστεί στα 15.000 ευρώ.
27. Να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους ανέργους.
28. Αύξηση των αναπηρικών επιδομάτων.
29. Μείωση των ενοικίων (ιδίως για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους χωρίς σταθερή εργασία).
30. Να απαγορευθεί η πώληση περιουσίας της Γαλλίας ( π.χ αεροδρόμια).
31. Να πληρώνονται οι υπερωρίες των σωμάτων ασφαλείας ( στρατού και αστυνομίας) αλλά και του δικαστικού σώματος.
32. Τα χρήματα που έχουν εξοικονομηθεί από τα διόδια στους αυτοκινητόδρομους θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τη συντήρηση των αυτοκινητόδρομων και των δρόμων της Γαλλίας όπως και για την οδική ασφάλεια.
33. Να μειωθεί η τιμή του φυσικού αερίου και του ρεύματος, που αυξήθηκε μετά τις ιδιωτικοποιήσεις. Να γίνουν ξανά δημόσια!
34. Τέλος στα λουκέτα των μικρών ταχυδρομείων, σχολείων και παιδικών σταθμών.
35. Εξασφάλιση ευ ζην για τους ηλικιωμένους. Να μην υπάρχει αισχροκέρδεια από τους ανθρώπους τρίτης ηλικίας.
36. Να φοιτούν μάξιμουμ 25 μαθητές σε κάθε τάξη, από τον παιδικό σταθμό μέχρι το τέλος του σχολείου.
37. Αύξηση των πόρων για την Ψυχιατρική.
38. Διοργάνωση τακτικών δημοψηφισμάτων. Το Λαϊκό Δημοψήφισμα να μπει στο Σύνταγμα.
39. Επιστροφή στη θητεία επτά χρόνων για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (η εκλογή των βουλευτών δυο έτη μετά την εκλογή του Προέδρου θα επιτρέπει την αποστολή ενός σήματος θετικού ή αρνητικού στον Πρόεδρο όσον αφορά στην πολιτική του. Αυτό θα επιτρέπει έτσι να εισακουστεί η φωνή του λαού).
40. Συνταξιοδότηση στα 60 έτη για όλους και στα 55 έτη για τα άτομα που έχουν εργαστεί σε ένα επάγγελμα όπου έχει χρειαστεί να κάνουν χρήση του σώματός τους. Όπως για τους οικοδόμους.
41. Να συνεχιστεί το σύστημα βοήθειας Pajemploi που προσφέρει φύλαξη σε παιδιά μέχρι 10 ετών έτσι ώστε να διευκολύνονται οι εργαζόμενοι γονείς.
42. Νέος φόρος στα ναυτιλιακά καύσιμα και στην κηροζίνη αεροσκαφών.
