Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό πορτρέτο μιας Ετρούσκας γυναίκας που έζησε πριν από περίπου 2500 χρόνια. Μπορούμε να δούμε το πρόσωπό της, τα μάτια της, το σώμα της. Πρέπει να ήταν περίπου 40 ετών όταν σμιλεύτηκε η σαρκοφάγος από τερακότα ή ίσως ο γλύπτης επέλεξε να την δείξει με αυτόν τον τρόπο. Λόγω αυτής της σαρκοφάγου, γνωρίζουμε το όνομά της.
Η στάση του σώματος είναι συνηθισμένη στα καλύμματα των σαρκοφάγων της Ετρουρίας, σαν σε στάση συμποσίου όπου ο/η συμμετέχων/ουσσα κάθεται ημιξαπλωμένος/μενη και στηρίζεται σε ένα μαξιλάρι με το ένα χέρι. Η Larthia ανέμελη κοιτάζεται σε έναν καθρέφτη ενώ φτιάχνει τα μαλλιά της. Μια σκηνή από την καθημερινή της ζωή η οποία μας καλεί να σκεφτούμε ότι κι αυτή, όπως όλοι μας, έζησε, αγάπησε, είχε τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες της, τις συνήθειές της, τις προτιμήσεις της και είχε ανάγκη να αισθάνεται όμορφη.
Οι λεπτομέρειες είναι πραγματικά εξαιρετικές: ο χρωματιστός χιτώνας (με εξαιρετική λεπτομέρεια στα τσακίσματα που θα έκανε το ύφασμα), ο καθρέφτης, η κεντημένη ζώνη, τα βραχιόλια της, το κολιέ και τα περίτεχνα διαδήματά της (σκουλαρίκια).
Η Larthia Seianti πρέπει να ήταν μια γυναίκα αριστοκρατικής καταγωγής για να αντέξει οικονομικά την κατασκευή αυτής της σαρκοφάγου. Την κοινωνική της θέση άλλωστε μαρτυρούν και τα πλούσια κτερίσματα που περιέβαλαν τον τάφο της (προϊόντα περιποίησης και μικροσκοπικά σκεύη κουζίνας από ασήμι, χαλκό και αλάβαστρο).
Άλλες πληροφορίες σαρκοφάγου: Χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ. και βρέθηκε στο Κλούσιο (Chiusi) της Ετρουρίας. Σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Φλωρεντίας. Στο κάτω μέρος της σαρκοφάγου, εκτός από το όνομα της ενοίκου του τάφου, βλέπουμε στολισμό με τρίγλυφα, ρόδακες και μεσόμφαλες φιάλες.
Πηγή: Ετρούσκοι, Τυρρηνοί ή Ρασίννες – Φίλοι Αρχαίας Ιστορίας
