Ο Μητροπολίτης Καστορίας Γερμανός (κατά κόσμον Στυλιανός Καραβαγγέλης) γεννήθηκε στην Στύψη της Λέσβου στις 16 Φεβρουαρίου 1866, με καταγωγή από τα Ψαρά και ήταν ένα από τα οκτώ παιδιά του Χρυσοστόμου Καραβαγγέλη και της Μαρίας Κουτσουβέλη, από τα οποία ένα κορίτσι και ένα αγόρι απεβίωσαν σε πολύ νεαρή ηλικία.
γράφει η Ευαγγελία Κ. Λάππα,
Μεγάλωσε στο Αδραμμύτι της Μικράς Ασίας και σπούδασε με υποτροφία του Μητροπολίτη Εφέσου Αγαθαγγέλου στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης στην Κωνσταντινούπολη, από την οποία σχολή αποφοίτησε το 1888. Αμέσως μετά, χειροτονήθηκε διάκονος με το όνομα Γερμανός από τον τότε Οικουμενικό Πατριάρχη Διονύσιο Ε΄. Έπειτα σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και της Βόννης, όπου πήρε και διδακτορικό. Από το 1891-1896 ήταν καθηγητής στη Θεολογική Σχολή Χάλκης και χειροτονήθηκε επίσκοπος του Πέραν, όπου προστάτεψε τον Ελληνισμό από τις διάφορες προπαγάνδες, που δρούσαν εκεί, κυρίως των παπικών.
Το 1900 τοποθετήθηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντίνο Ε΄ στη Μητρόπολη της Καστοριάς, όπου άρχισε τη δράση του κατά της βουλγαρικής και της ρουμανικής προπαγάνδας. Στήριζε τον Ελληνισμό και οργάνωνε τον Μακεδονικό Αγώνα με τις περιοδείες του σε όλη τη δυτική Μακεδονία. Επανέφερε στους κόλπους του Πατριαρχείου πολλούς Έλληνες που είχαν παρασυρθεί από τους Βούλγαρους, όπως τον καπετάν Κώττα, τον καπετάν Βαγγέλη, και γίνονταν, χάρη σ’ αυτόν, οι πιο φλογεροί και οι πιο αγνοί αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα. Συνεργάστηκε με όλους τους Μακεδονομάχους που δρούσαν στην περιοχή της Καστοριάς.
Όταν στις 9 Σεπτεμβρίου 1906 δολοφονήθηκε ο Μητροπολίτης Κορυτσάς Καλπίδης Φώτιος, η είδηση γι’ αυτό το γεγονός έφτασε παραποιημένη στην Αθήνα και πιστεύτηκε ότι δολοφονήθηκε ο Μητροπολίτης Καστορίας. Ο πρόεδρος του Ελληνικού Μακεδονικού Κομιτάτου Καλαποθάκης Δημήτριος (Μακεδονικός) δημοσίευσε ως μνημόσυνο, καθώς πίστευε, την εθνική δράση του Μητροπολίτη Καστορίας Γερμανού Καραβαγγέλη. Αυτό όμως επέφερε την οργή των Τούρκων εναντίον του τελευταίου και ανάγκασαν το Οικουμενικό Πατριαρχείο να τον απομακρύνει από τη Μητρόπολη Καστορίας και, μόλις το έμαθε αυτό ο Καλαποθάκης, από τη μεγάλη του λύπη, παραιτήθηκε από το Κομιτάτο.
Ο Γερμανός Καραβαγγέλης μετατέθηκε στη Μητρόπολη Αμισού, όπου βοήθησε στον αγώνα των Ποντίων κατά των Νεοτούρκων.
Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, έγινε για λίγο Μητροπολίτης Ιωαννίνων αλλά, όντας βενιζελικός και καθώς ήταν νωπές ακόμα οι μνήμες του Εθνικού Διχασμού, αντικαταστάθηκε και μετατέθηκε ως έξαρχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Βιέννη, όπου και απεβίωσε στις 11 Φεβρουαρίου 1935.
Βιβλιογραφία
- (Β095) Μάντακα Ιωάννη Νικολάου, Μακεδονικός Αγώνας 1903 – 1908, Ένα μήνυμα ελευθερίας με εικόνες, κείμενα πεζά και έμμετρα, Εκδόσεις: Εταιρεία Φίλων Πολεμικού Μουσείου Παραρτήματος Χανίων, Χανιά Κρήτης 2005.
- (Β013) Μαστέλλου-Γιαννάκενα Ελίνας Δημ, Ο Παύλος Μελάς και ο Μακεδονικός Αγώνας (1904 – 1908), Ο σκοπός του και οι ήρωες του, Εκδόσεις Πελασγός Ιωάννου Χρ. Γιαννάκενα, Αθήνα 2018.
- (Β020) Μπέλλου – Θρεψιάδη Αντιγόνης, Μορφές Μακεδονομάχων και τα Ποντιακά του Γερμανού Καραβαγγέλη, Εκδόσεις Τροχαλία, Αθήνα 1992.
