Η μάχη (25 Αυγούστου 1758) μεταξύ των 36.000 Πρώσων και των 42.500-44.000 Ρώσων διήρκεσε όλη την ημέρα μέσα σε καυτή καλοκαιρινή ζέστη. Η πρώτη επίθεση του πρωσικού πεζικού υπό τον Μαντώυφελ από το αριστερό πλευρό δεν μπόρεσε να επιτύχει διάρρηξη στο εχθρικό μέτωπο. Το πρωσικό κέντρο υπό τον Κάνιντζ μέσα στο χάος της μάχης κινήθηκε δεξιότερα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κενό το οποίο δεν άφησε ανεκμετάλλευτο το ρωσικό ιππικό. Μερικά τάγματα του Μαντώυφελ μόλις και μετά βίας συγκρατούσαν τους φρενιασμένους Ρώσους χάνοντας έως και τα 2/3 της δύναμής τους.
Για μεγάλο διάστημα δεν έγερνε σε κάποιο πλευρό η πλάστιγγα της μάχης, ενώ η πρωσική αριστερή πτέρυγα σταδιακά υποχώρησε, ο δε Κάνιντζ βρισκόταν και αυτός σε εξαιρετικά δεινή θέση υφιστάμενος τα εύστοχα πυρά του ρωσικού πυροβολικού. Ο ίδιος ο Φρειδερίκος διακρίθηκε διακινδυνεύοντας τη ζωή του καθώς αφίππευσε, πήρε το λάβαρο του 46ου συντάγματος Bülow πεζός και οδήγησε ξανά σε νέα αντεπίθεση τα δοκιμαζόμενα στρατεύματά του που έδειχναν σημάδια διάλυσης. Στο δεξί πρωσικό πλευρό ο Πρώσος στρατηγός Ντόνα έδινε επίσης σκληρή μάχη με το πεζικό του Σέλτυκωφ.
Οι σκληροτράχηλοι Ρώσοι είχαν καταφέρει όχι μόνο να συγκρατήσουν την εχθρική επίθεση αλλά και να είναι σε θέση να προκαλέσουν σοβαρά ρήγματα και σοβαρή ήττα στον Πρώσο βασιλιά. Είχαν όμως αγκιστρώσει όλες τους τις δυνάμεις απέναντι στον εχθρό. Ήταν η κατάλληλη στιγμή που περίμενε ο στρατηγός Φρίντριχ Βίλχελμ φον Σέιντλιτζ, ίσως ο καλύτερος στρατηγός ιππικού της εποχής του. Με τις 36 ίλες ιππικού από βαρύ (cuirassiers) και ελαφρύ (ουσάροι) ιππικό περίμενε στην αριστερή πτέρυγα υπομονετικά μέχρι που έπεσε σαν κεραυνός στο ρωσικό δεξί το οποίο διαλύθηκε.
Παρ’ όλα αυτά οι Ρώσοι ούτε εκμηδενίστηκαν ούτε εκδιώχθηκαν εντελώς από το πεδίο της μάχης. Οι εξαντλημένοι και με βαριές απώλειες Πρώσοι δεν ήταν σε καμία θέση να τους καταδιώξουν. Οι συμπλοκές διήρκησαν μέχρι αργά το απόγευμα οπότε και κόπασαν περίπου στις 21.00. Το πεδίο της μάχης ήταν διάσπαρτο με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Ο Βρετανός ιστορικός Τιμ Μπλάννινγκ αναφέρει ότι το 42% του Ρωσικού Στρατού και το 35% του Πρωσικού ήταν απώλειες, νεκροί, τραυματίες και αιχμάλωτοι. Οι Πρώσοι μετρούσαν 13.000 απώλειες, 3.700 νεκρούς , 7.200 τραυματίες και 1.900 αιχμάλωτους/αγνοούμενους. Οι Ρώσοι από την άλλη υπέστησαν 18-20.000, με 6-6.600 νεκρούς, 11-12.000 τραυματίες και 2-2.500 αγνοούμενους/αιχμάλωτους.
Η μαχητικότητα των Ρώσων δεν πέρασε απαρατήρητη από τους Πρώσους. « Τα πτώματα των Ρώσων κάλυπταν το πεδίο σε ολόκληρες σειρές. Φιλούσαν τα κανόνια τους ενώ τα σώματά τους γίνονταν κομμάτια από τα σπαθιά μας, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν υποχωρούσαν.» Ο ίδιος ο Φρειδερίκος έγραψε αργότερα ότι «είναι ευκολότερο να σκοτώσεις τους Ρώσους από το να τους κερδίσεις».
Ο Πρώσος βασιλιάς υπέπεσε σε μερικά τακτικά λάθη μη εκμεταλλευόμενος τη δεινή θέση που είχαν βρεθεί οι Ρώσοι, εξοργισμένος όπως και πολλοί συμπατριώτες του από την αγριότητα των Ρώσων στην πρωσική ύπαιθρο με τις σφαγές, λεηλασίες, βιασμούς και καταστροφές που είχαν προκαλέσει. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος αποχώρησής τους. Οι Ρώσοι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να εγκαταλείψουν την περιοχή. Οι απίστευτες λεηλασίες που είχαν πραγματοποιήσει στην ύπαιθρο σήμαιναν ότι δεν υπήρχε απολύτως τίποτα για να τους συντηρήσει. Οι Πρώσοι είχαν ακόμα τις προμήθειες τους, και ο Φρειδερίκος τελείωσε τη μάχη με την κατοχή του εδάφους και με ανέπαφες τις γραμμές επικοινωνίας του. Έτσι, η μάχη αποτελεί μια στρατηγική, και όχι τακτική, νίκη για τους Πρώσους που εκδίωξαν τελικά τη ρωσική δύναμη από την επικράτειά τους.
*Γερμανός ζωγράφος και εικονογράφος ο οποίος έγινε γνωστός για τα έργα του σε ιστορικούς και στρατιωτικούς πίνακες στα τέλη του 19ου αιώνα.
Από την φίλη σελίδα Έπαλξη (Ασκός του Αιόλου-Κωνσταντίνος Χαλάστρας)
Μανώλης Χατζημανώλης – 10/04/2023 – Ελληνική και Παγκόσμια Στρατ. Ιστορία
