Ο Πάνος (Ζουγανέλης) και ο Μιχάλης (Μπακιρτζής), μπατζανάκηδες μικροβιοτέχνες από τη Θεσσαλονίκη, ξεκινούν ένα ταξίδι για τη Θάσο, όπου βρίσκονται ήδη οι οικογένειές τους. Μια τυχαία συνάντηση με μία κοπέλα (που ενσαρκώνει η Αγγελική Ηλιάδη) στη λίμνη Βόλβη θα προκαλέσει την ψυχολογική κατάρρευση του Πάνου, ο οποίος την ερωτεύεται, καταρρέει ψυχολογικά και επιχειρεί να αυτοκτονήσει. Ο Μιχάλης καλεί τον Αντώνη (Μπουλάς), τον τρίτο μπατζανάκη και πολιτευτή του ΠΑΣΟΚ, για βοήθεια. Όμως η παρουσία του Αντώνη δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα και οι γυναίκες τους ακόμα τους περιμένουν στη Θάσο.
Η ροή της ταινίας έχει έντονα στοιχεία αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, με κωμικά στοιχεία της σύγχρονης εποχής. Για παράδειγμα, υπάρχει ο ”χορός” που ενσαρκώνεται με δύο ηλικιωμένες κυρίες που βάζουν τραγούδια σε ένα CD-player (όλα λαϊκά της εποχής), ενώ η ίδια η ταινία χωρίζεται σε μέρη (πριν και μετά την εμφάνιση του ”χορού”) όπως ακριβώς μια αρχαία τραγωδία.
Η ιδέα για την ταινία προήλθε από ένα ταξίδι του Σταύρου Τσιώλη και του Χρήστου Βακαλόπουλου στην Καβάλα στα πλαίσια των γυρισμάτων της προηγούμενής του ταινίας, Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε. Ο αρχικός τίτλος της νέας ταινίας ήταν «Το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης». Ήταν η πρώτη συνεργασία του σκηνοθέτη με τους Σάκη Μπουλά και Γιάννη Ζουγανέλη, σε αντίθεση με τον Αργύρη Μπακιρτζή, με τον οποίο είχε συνεργαστεί και σε προηγούμενες ταινίες. Η ταινία περιέχει αρκετές αναφορές στην πολιτική σκηνή και στην κουλτούρα του Νεοέλληνα, και πλαισιώνεται από σουρεαλιστικούς διαλόγους.
